Het lot heeft mij op 2 augustus 2022 in het hart van Deventer gebracht. Op bijgevoegde foto kun je het uitzicht van mijn balkon aan de noordzijde van het centrum zien.
Rechts: bomen, vrijheid, geen inkijk, ik kan in de ochtend douchen zonder een gordijn of luxaflex omlaag te doen. Links: een grote, nieuwe en modern gebouwde vestiging van het AZC (Asielzoekerscentrum) Deventer.
Als ik af en toe een sigaretje rookte op mijn balkon zag en hoorde ik veel asielzoekers die hun tijd probeerden te doden met eindeloos telefoneren, roken en sport. Veel Oekraïners, veel vluchtelingenuit de Hoorn van Afrika.
Ik ben 3 augustus naar binnen gelopen om vrijwillig mijn diensten aan te bieden. Iedereen die ik kan verstaan en spreken bied ik mijn hulp aan, om hen te helpen aan een betere toekomst in ons prachtige land. De toekomst is van iedereen.
Goddank spreek ik Russisch, Frans, Engels en Duits.
‘Welkom. Ga lekker zitten.’ ‘You can call me baby!’ ‘Je oortjes. Kun je je oortjes uitdoen?’ ‘Wat zegt u, meester?’ ‘Je oortjes. Maar die heb je nu al uit.’ ‘Nog even deze app afmaken, meester. Het is belangrijk.’ ‘Als je je telefoon even weg wilt doen, dan kunnen we beginnen.’ ‘Wacht even, meester. Dit is echt belangrijk.’ ‘Je bent al een kwartier te laat voor het proefmondeling.’ ‘Zo. Ik ben er klaar voor.’ ‘Hoe gaat het met jouw werkstuk over Napoleon?’ ‘Niet zo goed, meester. Ik kan niets vinden op internet.’ ‘Laten we beginnen. De Koude Oorlog. Werd die gehouden op de Noordpool of op de Zuidpool?’ ‘….’ ‘Op de Noordpool of op de Zuidpool?’ ‘Kunt u misschien een hint geven?’ ‘We hebben het in de klas drie maanden lang over de Koude Oorlog gehad en je hebt maar veertig procent van de lessen gemist. Dus je moet een idee hebben.’ ‘De Zuidpool?’ ‘…’ ‘De Noordpool?’ ‘…’ ‘Was het koud tijdens de Koude Oorlog?’ ‘Ik denk niet warm.’ ‘Waarom werd de Berlijnse Muur eigenlijk gebouwd?’ ‘Voor de werkgelegenheid?’ ‘Was de DDR communistisch of kapitalistisch?’ ‘De DDR is een afkorting, toch, meester?’ ‘Dat klopt.’ ‘Waarvan ook alweer?’ ‘De Duitse Democratische Republiek.’ ‘Dan waren het die, meester, want kapitalisten zijn democratisch en voor werkgelegenheid.’ ‘We gaan het nu even over jouw werkstuk over Anne Frank hebben. Waar is Anne Frank overleden?’ ‘In Beekse Bergen, meester.’ ‘Waar?’ ‘Beekse Bergen, meester.’ ‘Ik vind jouw proefmondeling net niet voldoende. Je laat hier en daar wat gaten vallen. Een ruime vijf dus.’ ‘Top, meester. Ben ik klaar?’ ‘Ja. Er valt een boek uit je tas. Wat ben je aan het lezen?’ ‘We lezen dit boek in de klas, meester, voor Nederlands. Kathmandu Hipsters. Super chill boek. Ik haat lezen, maar dit boek is echt super chill, meester.’ ‘Ja, ik heb er mijn best opgedaan.’ ‘Heeft u het ook gelezen, meester?’ ‘Ik heb het geschreven.’ ‘Echt? Lijpe shit, ouwe! Wat doet u hier dan nog?’
Sinds ik fulltime schrijver ben heb ik veel steden van de Lage Landen leren kennen door het houden van lezingen, signeersessies, etc.
Verliefd werd ik op Deventer. Het lijkt de ideale plek te zijn om te leven als schrijver. De hele stad ademt meer cultuur en creativiteit uit dan alle andere steden van de Lage Landen samen.
Dat is de reden waarom ik sinds gisteren een schrijfplek in het centrum van Deventer heb betrokken.
Nog druk bezig met opruimen en inrichten maar zo ontzettend blij dat ik in het hart van Deventer kan wonen! Alles ademt cultuur.
Van auteur Peter Mabelus kreeg ik zijn verhalenbundel ‘Van Kluun tot Clinton’. Je kunt deze auteur kennen van ‘Hoe ik liefde vergat te geven’ en ‘Kathmandu Hipsters’. Ik vertel je graag meer over deze bundel. Lees je mee?
Het verhaal van Van Kluun tot Clinton
Van Kluun tot Clinton: Van Jan Wolkers tot Prins Bernhard Junior, van Donald Trump tot Hollywoodsterren als Donald Sutherland en Dennis Hopper en rocksterren als Bob Dylan en Billy Preston, de stoet van beroemdheden, waar Peter Mabelus vaak ook nog een innige vriendschap mee opbouwt, lijkt eindeloos. In zijn vierde boek, de bundel ‘Van Kluun tot Clinton’ zijn tientallen reportages opgenomen, waarin Mabelus op zijn bekende, hilarische wijze verslag doet van zijn “ontmoetingen” met een aantal Groten der Aarde.
Mijn mening
‘Van Kluun tot Clinton’ heeft een vrolijke cover. Het doet me denken aan de kunstenaar Andy Warhol en de bekende schilderijen van Marilyn Monroe. De vrolijkheid van de cover past bij de sfeer in de bundel. Het is vrolijk, grappig, satirisch en vol lef.
Het is een opvallende verhalenbundel met de typische Peter Mabelus-stijl. Het is humoristisch met een randje sarcasme. Ik vind dit heerlijk lezen, maar je moet hiervan houden.
De ontmoetingen met de verschillende Groten der Aarde zijn beeldend vormgegeven en het is alsof je aanwezig bent bij de ontmoetingen. Het zijn korte verhalen met veel vaart. Er is geen ruimte voor veel details. Het is recht voor zijn raap. Peter Mabelus schroomt ook niet om zijn mening te geven. Het is een met lef geschreven bundel.
Helaas heb ik vanmiddag de laatste bladzijde van ‘Initialen B.B.’ omgeslagen, de baksteen dikke autobiografie van film- en levensicoon Brigitte Bardot (1934), gepubliceerd in 1996.
To know her is to love her. Wat een prachtig, openhartig boek, geschreven zonder de hulp van een ghostwriter.
Over alle door toerisme verneukte plekken op onze zinderende aardbol: ‘Ik haat toeristen die dromen kapot maken, die gulzige kannibalen, die verzwelgers van beelden, die vampiers van de ziel.’
Als Brigitte Bardot onze koningin zou zijn, zou ik de monarchie voorlopig steunen.
Volgens cijfers van het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) is Nederland de grootste exporteur van vlees in de EU (zie bron 1): “Nederland exporteerde in 2020 voor 8,8 miljard euro aan vlees en was daarmee de grootste exporteur van vlees in de EU.
60 procent van de totale Nederlandse verdiensten aan vleesafzet wordt verdiend met vleesexport en 40 procent met binnenlandse vleesafzet.
Van de totale vleesexport van 8,8 miljard euro is 85 procent export van in Nederland geproduceerd of verwerkt vlees en 15 procent wederuitvoer of doorvoer.
Ook in exportgewicht is Nederland de grootste exporteur. In 2020 werd 3,6 miljard kilogram vlees geëxporteerd. Nederland is al decennia een grote vleesexporteur. Zo was Nederland al in 2000 de grootste exporteur van de EU, met een export van 2,4 miljard kilogram vlees (5 miljard euro).”
Volgens hetzelfde CBS schommelt het totaal aantal varkens in Nederland al jaren rond de 12 miljoen. Deze varkens staan op steeds minder bedrijven en de meeste varkens zullen tijdens hun zeer korte leven nooit het licht zien (bron 2).
Amerikaanse bestuurders hebben een kleine eeuw geleden de komst van de wolkenkrabber mogelijk gemaakt. Nederlandse bestuurders hebben de komst van de varkensflat gelegitimeerd en gefaciliteerd, net zoals de Duitse bestuurders 80 jaar geleden verantwoordelijk waren voor de komst van de gaskamer, die het einde van miljoenen mensenlevens betekende tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Vergeet niet dat de voortdurende massamoord op veelal zeer jonge varkens alleen kan plaatsvinden met goedkeuring van onze volksvertegenwoordigers. Die volksvertegenwoordigers worden gekozen door jou.
Waarom faciliteert onze overheid het bestaan van talloze varkensflats, waarin moord en doodslag aan de orde van de dag zijn, en weigert diezelfde overheid de woningnood onder met name jongeren en minder vermogenden eindelijk eens serieus aan te pakken? Dat komt mede omdat jij bij verkiezingen op een partij stemt die opkomt voor de rijke vleeseters en de armen en onmondigen verwaarloost en negeert.
Waar een wil is, is een wet. Als het volk echt zijn macht wil laten zien kan het een einde maken aan de varkensflat en de woningnood. God zou beide fenomenen verboden hebben, als Hij nog geleefd had.
Waar John West en zijn vrienden in mijn roman ‘John West en de gestolen Picasso’ een heel boek nodig hadden om een gestolen Picasso terug te vinden, was voor mij een bezoek aan het Picasso museum, Barcelona afdoende.
Koning Willem-Alexander, terwijl hij zojuist in De Nieuwe Kerk te Amsterdam een joint uit zijn rechterhand heeft laten vallen.
Aangezien ik geboren ben in de bananenrepubliek koninkrijk der Nederlanden verbaasde het mij in het geheel niet om vanmorgen het volgende bericht in de Volkskrant te lezen:
“Voormalige tv-presentator Frank Masmeijer per direct vrij na gratie van de koning”
Oud-presentator Frank Masmeijer (60) is tot zijn eigen verbazing eerder vrijgekomen uit de gevangenis door een besluit van koning Willem-Alexander. Zelf dacht Masmeijer dat hij nog minstens anderhalf jaar vast zou zitten, nadat hij in België was veroordeeld voor zijn aandeel in een grootscheepse cocaïnesmokkelzaak.”
Verre voorouder van onze huidige koning, lamstraal koning Willem III, was staatshoofd van ons kikkerlandje, Colombia aan de Noordzee, op het moment dat De Nederlandsche Cocaïnefabriek (NCF) met toestemming van de Nederlandse overheid werd opgericht.
Op Wikipedia is de volgende informatie over De Nederlandsche Cocaïnefabriek te vinden:
“De Nederlandsche Cocaïnefabriek was een in Amsterdam gevestigde fabriek die aanvankelijk op grote schaal cocaïne produceerde voor medicinale doeleinden uit in Nederlands-Indië geteelde cocaplanten. Later produceerde de fabriek onder andere novocaïne, morfine, heroïne en efedrine.
In 1878 werden de eerste cocastruiken vanuit Bolivia naar Buitenzorg op Java gebracht. Kort daarop werd gestart met de verbouw van het gewas voor commerciële doeleinden op Java, Madoera en Sumatra. Vooral de Koloniale Bank van Amsterdam speelde een belangrijke rol in de cocaproductie en -handel. Uit de jaarverslagen van deze bank blijkt dat al in 1891 bijna twintig ton bladeren verhandeld werd. Gedurende de jaren daarna tot aan de eeuwwisseling verhandelde de Koloniale Bank tussen de 34 en 81 ton cocabladeren.”
Het mag duidelijk zijn dat de familie van Oranje-Nassau al eeuwenlang direct verantwoordelijk gehouden mag worden voor de dood van talloze gebruikers van bovengenoemde harddrugs. Een traditie die in de vorm van het zeer succesvolle huidige gedoogbeleid, onder leiding van staatshoofd en Oranje maffiabaas Don koning Willem-Alexander, als een constante in de politiek van onze bananenrepubliek mag worden gezien.
Na zijn vrijlating werd Frank Masmeijer met een goudkleurige Jaguar door ‘vrindje’ pandjesprins Bernhard Junior himself opgehaald bij de poort van de gevangenis. Tot er passende woonruimte is gevonden voor Frank Masmeijer – er heerst in Nederland immers al sinds de komst van de monarchie aan het begin van de negentiende eeuw een schreeuwende woningnood – zal Frank Masmeijer worden ondergebracht in paleis het Loo te Apeldoorn.
Wat had mijn geliefde stiefgrootmoeder (1901-2003), Jacoba Huissoon-Beenhakker, hier wel niet van moeten denken? Peter Mabelus heeft zijn eigen YouTube kanaal!
Volwassen mensen bestaan niet. We zijn allen gedoemd tot eeuwige adolescentie. Daarom is het niet zo vreemd dat een ultra fitte en productieve boomer als ik met zijn tijd meegaat.
“Tijd” blijft voor mij een mannelijk woord, ondanks de terreur van politiek correcte “woke” medemensen, die het liefst zien dat elke vorm van conceptuele identiteit wordt afgeslacht en gedeformeerd wordt tot dwalingen over wat de werkelijkheid van de mens moet zijn. Een mens moet niets.
Neem gerust een kijkje op mijn YouTube kanaal, waar naast boektrailers en boekpresentaties ook interviews en toevallige momentopnamen te zien zijn.
Abonneren is gratis! Tel uit je winst! Een win win situatie!
Entertainment van de bovenste plank voor in totaal nul cent!
Een grote fan en groupie van mij, inmiddels echt een “goede vriendin” te noemen, een kunstenares van onder de dertig uit Arnhem, houdt van mijn boeken, maar niet van het werk van Arnon Grunberg. Ze weet dat ik een groot bewonderaar ben van de boeken en “performance” van Grunberg (andersom is dit niet het geval, Grunberg houdt niet van mij) en plaagt mij daar soms mee.
De ene keer maakt ze een schampere opmerking over Grunbergs lengte, een andere keer over de grootte van zijn neus of de klank van zijn stem.
Soms laat zij op andere manieren merken graag de spot te drijven met mijn bewondering voor Grunberg.
Vandaag plofte er een pakketje van De Slegte uit Antwerpen in de bus. Eerst dacht ik dat het pakketje leeg was, daarna bleek er een enveloppe met inhoud ter grootte van een visitekaartje in te zitten. Aan de ene kant van de enveloppe stond niets, slechts een klein zegel in de kleuren rood wit en blauw sierde de onderkant van het envelopje. Op de andere kant zat een sticker met daarop de tekst: “Kunst Editions New York, Pablo van Dijk, 31 East Street Suite 12 A, New York, New York 10016/6824 U.S.A. Tel./Fax. 212.686.5339”.
Op het moment dat ik constateerde dat de enveloppe ooit eerder was opengemaakt viel mijn oog op een handgeschreven woord boven de sticker: “Kutgedicht”. Als groot bewonderaar van Grunberg wist ik direct dat ‘Kutgedicht’ een uiterst zeldzaam en duur kunstwerkje is, uit 1998 van Arnon Grunberg en kunstenaar Pablo van Dijk, gemaakt in een oplage van slechts 46 gesigneerde exemplaren. Onvindbaar, onverkrijgbaar, uniek, etc.
Ik opende het kleine envelopje en hield even later het extreem zeldzame, mythische boekje ‘Kutgedicht’ in mijn hand. De correcte titel van het boekje ter grootte van een visitekaartje is overigens ‘Kutgedicht, Aan de eenzame ambitieuze Hoer C.’ Dat geeft een andere dimensie aan het enkele woord “kutgedicht”.
Enfin, ik was verbijsterd en ontroerd door dit cadeau. Hoeveel kan iemand van een ander houden?
Eerste zin van ‘Kutgedicht’: ‘Jouw achterhoofd is als de Klaagmuur.’
Peter Mabelus 