“Hij liep tot aan de dageraad en het deed hem een heleboel goed, de wandeling en het kijken naar de zonsopgang. Hij zou tegen iedereen zeggen: ‘Ik ben blij dat je het me verteld hebt en wat mij betreft hoeven we het er verder nooit meer over te hebben.’ Of iets dergelijks. Of misschien was het wel beter om helemaal niets te zeggen.”