Swami Bami Tsunami

 

Ik ga jullie een verhaal vertellen over een schele ontaarde Indiase monnik met een heel erg slecht karakter en de hindoeïstische God Ganesh (ja, daar in India hebben ze niet één God, maar zijn er dozijnen Goden. Dat is veel relaxter, dan heb je meer keus in tijden van nood). Ganesh is de God met de mensenbenen in een quasi ontspannen verwrongen lotushouding en de olifantenkop met altijd de slurf naar links, vanaf Ganesh gezien dan, en blauwe ogen recht op je innerlijk gericht. Ganesh is in het hindoeïsme behalve de God van kennis en wijsheid ook de beschermheilige van reizigers.

Ganesh kwam in de vorm van een klein schaapachtig goddelijk wolkje.

Er was eens een monnik, Swami Bami Tsunami heette hij, die had een slecht karakter dat het een aard had. Hij vloekte de hele dag de ergste godslas­terlijke verwen­sin­gen, sloeg kleine kinderen zomaar om de oren met zijn swamikralenkrans, roste kleine poesjes op de maat van zijn lievelingsliedje, “kurio ko uddah le jana”, met hun lieve katten­hoofdjes over een wasbord (ja, jongens en meisjes, vroeger, in het India van lang geleden, had je nog geen wasmachines, anders had stoute Swami Bami Tsunami ze vast daarin gestopt).

Ook kakte hij wel eens op een oude krant, frommelde die dan ineen en gooide die vervolgens bij oude ipaatjes (ipa is oma in het Hindi, de taal van de mensen in India) door het venster naar binnen. En leuk dat hij dat vond als dan die poepbom op de schoot van het in een schommel­stoel bij het raam zittende oude vrouwtje uiteenspatte en ze helemaal onder Swami Bami Tsunami zijn vieze poepstront zat! Soms ging de oude vrouw bijna dood van de schrik. Het oude broze hart, begrijp je wel? Gelukkig gooide hij vaak mis, omdat hij scheel was.

Oh, had ik dat al verteld, dat stoute Swami Bami Tsunami scheel was? Ja, Swami Bami Tsunami was zo scheel dat je bijna alleen nog maar zijn oogwit zag. Eigenlijk was het ooggeel, want hij zoop zich blind aan goedkoop bedorven zelf gestookt bananenbier, een populaire alcoholische illegale drank in het India van die tijd.

Vroeger beston­den er nog geen psychologen, maar ik weet haast zeker dat de scheelheid van Swami Bami Tsunami de reden was voor zijn slechtheid. Hij kon niet verwerken dat hij zo’n stomme kop had (om over zijn lange bochelachtige lijf met x-benen nog maar niet te spreken). Daarom hadden boze geesten bezit van hem genomen en ge­loofde Swami Bami Tsunami nergens in. Tegen de tempel (manadir in het Hindi) ging hij staan piesen en het heilige boek van de Hindoes, de Bhagavad Gītā (dat letterlijk “Lied van de Heer” betekent) gebruikte hij om zijn stinksigaretjes van te rollen.

Gelukkig werd hij eindelijk eens met zijn slechtheid geconfronteerd door de God Ganesh, in de vorm van een heel klein goddelijk wolkje. En daar gaat dit verhaal eigenlijk over.

Het ging zo. Swami Bami Tsunami was te lui en te dom om een echt vak te leren en daarom deed hij allerlei kleine klusjes voor lage mensen op hoge plaatsen. Zo riep de corrupte burgemeester van het dorp Swami Bami Tsunami een keer bij zich en zei:

‘Swami Bami Tsunami, je moet voor mij een pakje wegbrengen, helemaal door de woestijn naar Calcutta.’

Swami Bami Tsunami slikte even, met zijn adamsappel zo groot als een struisvogelei, omdat hij wist hoe zwaar de rit zou zijn. Weinig mensen kwamen levend terug uit de woestijn op weg naar Calcutta. Hij wist hoe heet en droog de woestijn altijd was (en hij had al nadorst van de dag ervoor!). Maar Swami Bami Tsunami had geld nodig en dus nam hij de opdracht aan.

Hij ging op weg met een geleende oude kameel zonder uiers die hinkte en voortdurend zure scheten liet. Swami Bami Tsunami moest van het westen naar het oosten en de wind was westelijk (het was slechts een klein briesje, maar toch), dus zat hij voortdurend in de stank van die oude manke en geleende oude kameel zonder uiers die hinkte en voortdurend zure scheten liet.

In de woestijn verdwaalde Swami Bami Tsunami al snel. Hij viel bijna flauw van de hitte en de dorst. Hij dacht dat hij rondjes reed, want de zon bleef boven zijn lelijke schele kop hangen. Al zijn water was al op en er waren zelfs geen cactussen om door midden te hakken en leeg te zuigen. Toen Swami Bami Tsunami ten einde raad was en bijna stierf van de dorst, zag hij aan de horizon een klein wolkje dat zijn richting op kwam.

Het wolkje zweefde zo’n twintig meter boven de grond en stopte precies boven Swami Bami Tsunami zijn schele bakkes. Swami Bami Tsunami wist niet dat Ganesh in dat kleine wolkje zat.

‘Hé, schele!,’ riep Ganesh vanuit het wolkje.

Swami Bami Tsunami keek op en vond het na zijn zestiende fata morgana niet eens raar dat er een God met mensenbenen in een verwrongen lotushouding en een olifantenkop met slurf naar links, in een klein pratend goddelijk wolkje, dat op twintig meter boven zijn hoofd zweefde, het woord tot hem richtte.

‘Wat mot je?!,’ balkte Swami Bami Tsunami laf.

Ganesh in het wolkje nam geen aan­stoot aan de beledigende toon van die schele duivel en zei: ‘Ik kom je redden van de dood in deze hete woestijn als je berouw toont voor al je slechte daden.’

‘Ik slecht? Hoezo?,’ mompelde Swami Bami Tsunami brutaal.

‘Je piest tegen mijn huis, draait sigaretjes van mijn veel gelezen boek en gooit je kak bij mijn bejaarde dienaressen door het raam. Vind je dat dan gewoon?’

Swami Bami Tsunami dacht even na en begon opeens in te zien hoe slecht of dat hij altijd geweest was.

‘Ik heb best wel spijt,’ zei hij.

‘Als je echt spijt hebt gooi ik regen op je schele kop, wijs ik je de goede weg, geef je genoeg water in je veldfles mee voor de rest van de reis en maak ik ook even gratis weer even je schele ogen recht.’

Swami Bami Tsunami hoefde niet meer na te denken. Het schaamrood steeg hem naar de kaken als hij dacht aan alle schanddaden die hij in zijn leven tegen zoveel onschuldige mensen en dieren begaan had.

‘Ja, ik heb berouw!,’ schreeuwde hij bijna tegen het goddelijke wolkje.

En het goddelijke wolkje regelde een plensbui, wees Swami Bami Tsunami de goede weg, gaf hem een paar veldfles­sen water en zette ook nog even gratis zijn schele ogen recht.

Zo zien jullie maar weer, jongens en meisjes, dat als je maar oprecht spijt hebt van iets wat je verkeerd hebt gedaan, alles, door Gods genade, weer goed kan komen.

Swami Bami Tsunami ging, nadat hij zijn missie volbracht had, het klooster in en werd daar tot zijn dood op 104-jarige leeftijd de meest toegewijde klooster­ling van allen.

En Ganesh, in de vorm van het goddelijke wolkje, zweeft nog steeds over de aarde om mensen te vergeven en op het goede pad te sturen.

Misschien komen jullie hem ook wel een keer tegen.

Identiteit

 

Adres

Burgerservicenummer

Consultatiebureau afspraak

DigiD

Emailadres

Fietsverzekering polisnummer

Gps locatie

Identiteitskaart

Jeugdzorgvacature

Kenteken

Linkedin

Marktplaats

Netflix

Ov chipkaart

Postcode

Quote 500

Routeplanner

Sportschool

Telefoonnummer

Uitrijkaart

Vodafone abonnement

Wegenbelasting

Xs4all

Youtube kanaal

Zomervakantie 2015

Adem

Bewustzijn

Chat

Denk

Ego

Fluister

Geur

Hardlopen

Ik

Jongste

Kijk

Luister

Min

Navelstaar

Onan

Peter

Qui ?

Reuk

Seks

Traan

Uit

Vader

Wil

Xanax

Ydereen

Zoek

Viral in Alkmaar: Reporter van schoon 3: Alkmaar is geen Singapore

 

Sinds mijn gezin en ik in Alkmaar wonen gaan we elke maand uit eten in Chinees Restaurant Shanghai Garden in De Mare, het grootste winkelcentrum van Alkmaar-Noord. Door de jaren heen hebben we de Singaporese uitbaatster van Chinese afkomst Li Bingbong Tsjau goed leren kennen. Toen ik haar laatst vertelde over het feit dat ik als reporter van schoon van Alkmaar een stukje wilde schrijven over de manier waarop De Mare schoon wordt gehouden, vroeg ze zich af of het niet leuk zou zijn voor de mensen om te lezen over wat “schoon” betekent in haar geboorteland Singapore, in Zuidoost-Azië.

Al de volgende ochtend ging ik bij Li Bingbong Tsjau op de thee.

“Singapore staat bekend om haar netheid. Singapore wordt ook wel “The Fine City” genoemd. Die titel heeft een dubbele betekenis. Die titel verwijst naar de fijne staat die Singapore is, maar ook naar de vele boetes die het oplegt (“fine” betekent ook boete in het Engels).

Kauwgom is verboden in Singapore. Het op openbare plaatsen wegwerpen van kauwgom zal een boete van $ 1000 opleveren (1 Singapore dollar = 0,65 euro).

Singapore wil haar reputatie van schoonste stad ter wereld behouden met een actieve campagne tegen afval. De eerste keer dat daders kleine items weggooien op straat, zoals sigarettenpeuken of snoeppapiertjes worden ze beboet met $ 300. Degenen die grote items zoals blikjes of flessen op straat gooien krijgen een Corrigerende Work Order (CWO), waarbij de daders gekleed in een fel lichtgevend groen vest een bepaald gebied moeten schoonmaken, een beschamende vertoning, in de hoop dat ze niet terugvallen in hun oude gedrag.

Ook met het niet doorspoelen van het toilet overtreed je de wet en krijg je een boete. Overweeg het urineren in liften niet, omdat die zijn uitgerust met Urine Detection Devices (UDD). Deze apparaten detecteren de geur van urine, stellen een alarm in werking en sluiten de deuren van de lift tot de politie arriveert om de dader te arresteren.”

De vraag is of we in Alkmaar net zo ver willen gaan als Singapore in de strijd tegen afval.

“Alkmaar is geen Singapore,” verscheen 22 oktober 2015 op de website van “Supporter van schoon:https://www.supportervanschoon.nl/?sid=f81b9e727f06aecfb0fd31af40474cbd#!22036/alkmaar-is-geen-singapore/

 

Brexit (Dit kan waar zijn)

 

Word wakker onder een brug

Bleke beurse benen

Verloren in verscheurd zuiver scheerwol

Jaren niet kreukvrij geweest

 

Blauwe ogen vinden een lege pols zonder tijd

Een hand tast naar een telefoon

Geen bereik

Batterij leeg

Laatste portefeuille verdwenen

 

Strompel naar een bank

Ga zitten

Of naar binnen

Herken niemand in een spiegelruit

Legitimatie kwijt

Een uniform sleurt je de straat op

Status onbekend

 

Geen zwembad om in te verdrinken

Geen air miles om mee te vluchten

Bedrieger bedrogen

Gebroken platinum card

Niets waard

Vijf bijdragen Peter Mabelus in “PO-E-ZINE XIII”

Zondagmiddag 19 juni 2016 vond in Eetcafé D’n Bolle Boel, Stationsplein 2, Eindhoven, de bundelpresentatie plaats van “PO-E-ZINE XIII” door Uitgeverij MeerPeper – Derrel Niemeijer. De prachtig vormgegeven bundel telt 155 pagina’s. In “PO-E-ZINE XIII” staan vijf bijdragen van Peter Mabelus.

Naast de vier verhalen “Liefde Maken,” p.13-16;  “Alzheimer,” p.82; “De Opblaasklaagmuur,” p.113-114 en “De dood van een schrijver,” p.143-148 is in de bundel ook het gedicht “Leningrad 1943,” p.48, opgenomen, dat eerder verscheen in literair tijdschrift “Wintermijmering, Poesia La Quinta,” Amsterdam, februari 2016, p.7.

De vijf bijdragen zijn ook op petermabelus.com te lezen.

Reporter van Schoon 2: Alkmaar is het Venetië van het Noorden

Afgelopen zomer besloot ik met mijn gezin een “road trip” van een maand door Italië te maken. Als inwoners van Alkmaar, het “Venetië van het Noorden”, hoorde een bezoek aan Venetië, de beroemde “stad van het water” en “stad van de bruggen”, daar vanzelfsprekend bij.

We waren van te voren gewaarschuwd Venetië niet in de zomer te bezoeken; veel te druk. Jaarlijks wordt de stad door ongeveer twintig miljoen toeristen bezocht. De meesten daarvan bezoeken Venetië in de heetste maanden van het jaar: juli en augustus. En dan te bedenken dat het aantal oorspronkelijke inwoners van het centrum van de stad elk jaar afneemt en tegenwoordig nog geen 60.000 bedraagt.

Een paar schrikbarende weetjes en feiten over de teloorgang van de stad: Tegenwoordig zakt de stad elk jaar 1 centimeter de diepte in. Aan het begin van de negentiende eeuw was het waterpeil 23 centimeter lager dan tegenwoordig. Om verdere overstromingen tegen te gaan begon men in 2003 met het bouwen van een stormvloedkering, die de lagune, waaraan Venetië gelegen is, bij hoog water af te kunnen sluiten. 37% van de huizen van Venetië is onbewoonbaar verklaard.

Maatregelen tegen het verder vervuilen van het vervuilde water zijn een noodzaak geworden: Toeristen gooien veel afval in de kanalen, waardoor de fauna bijna volledig uitgestorven is. Omdat reizen per cruise steeds goedkoper geworden is, komen er elk jaar meer cruises aan in Venetië. De cruises helpen mee aan het verzinken van de stad.

Is er geen hoop meer voor Venetië? Ja, dat is er wel. Zo kwam de gemeente Venetië enkele jaren geleden met het initiatief om toeristen gratis lege drinkflesjes te geven met daarbij een  kaart waarop de 122 fonteinen van de stad aangegeven staan. Men zou een milieuvriendelijker alternatief moeten vinden voor de vele duizenden vervuilende motorboten, de zogenaamde “vaporetto’s”, waarmee toeristen verplaatst worden. Ook zou men een bepaalde limiet aan het aantal toeristen per dag kunnen stellen.

Er is hoop voor Venetië, net zoals er hoop voor de wereld is. Bewuster omgaan met onze leefomgeving: Het tegengaan van overbevolking, vervuiling en het op hol laten slaan van commercie op plaatsen die ons dierbaar zijn. Laat de toekomstige ondergang van Venetië en daarna Alkmaar en de rest van de wereld niet ons lot zijn. Leef bewust!

“Alkmaar is het Venetie van het Noorden,” verscheen op 20 september 2015, op pagina 35 van “Alkmaar op Zondag.”

http://epaper.rodimedia.nl/rodimedia/data/EPaper/AlkmaarOpZondag/epaperarchive/2015/09-20/epaper/page35.pdf

Grondwet VS bevat weeffout

 

Dat een racistische organisatie als de Ku Klux Klan in de Verenigde Staten openlijk via eigen radio- en televisiestations boodschappen vol haat tegen onder anderen zwarten, homoseksuelen, katholieken en Joden kan spuien is in Nederland ondenkbaar. Dit is mogelijk omdat het recht op vrijheid van meningsuiting in de VS op dezelfde manier wordt gebruikt en geëerd als het recht op wapenbezit.

De Amerikaanse Grondwet, die tussen mei en september 1787 vorm kreeg na eindeloze revisies en herformuleringen door de vergadering van 55 vertegenwoordigers van de dertien staten die de Verenigde Staten op dat moment telde, de zogeheten ’Founding Fathers’, bevatte inhoudelijk met name artikelen over de politiek-bestuurlijke organisatie van het land.

Pas twee jaar later volgde de Bill of Rights, waarin de burgerrechten van de Amerikaanse burgers werden vastgelegd in tien zogenaamde amendementen (aanvullingen) op de Grondwet.

Het eerste amendement van de Amerikaanse Grondwet luidt: „Het Congres zal geen wet aannemen omtrent het vestigen van religie, of het verbieden van de vrije uitoefening daarvan; of het belemmeren van de vrijheid van meningsuiting, of van de pers; of het recht van het volk om zich vredig te verenigen, en de regering te petitioneren voor een herstel van grieven.”

Het hoog in het vaandel voeren van de vrijheid van meningsuiting heeft in de geschiedenis herhaaldelijk geleid tot oorlog, moord en genocide. Ook in onze vaderlandse geschiedenis zijn daar tal van voorbeelden van te vinden. En dan heb ik het niet alleen over Pim Fortuyn en Theo van Gogh.

Modder

Dat er tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen door de kandidaten vaak met modder naar elkaar wordt gegooid en daarbij het gebruik van leugens en beledigingen tot het standaardrepertoire van de kandidaten lijken te behoren, mag als algemeen bekend worden beschouwd. Toch blijft het verbazen en verbijsteren tot welke mate van demoniseren en beledigen de kandidaten en hun aanhang hun toevlucht kunnen nemen.

Op veel foto’s die dit jaar tijdens bijeenkomsten van Donald Trump en zijn aanhangers werden gemaakt zijn glunderende fans van Trump te zien die een T-shirt dragen met daarop de tekst: ’Hillary sucks but not like Monica’.

Praktisch elke Amerikaan weet dat de tekst op het T-shirt refereert aan de Lewinsky-affaire van 1998 en zich afspeelde in de jaren dat Bill Clinton president was van de Verenigde Staten (1993-2001). Hierbij werd Bill Clinton, en daarmee ook zijn echtgenote Hillary, publiekelijk vernederd doordat de meest intieme details van zijn buitenechtelijke affaire met Witte Huis stagiaire Monica Lewinsky, met name door toedoen van de Republikeinse aanklager Ken Starr, openbaar werden gemaakt.

De T-shirts worden op internet te koop aangeboden voor ongeveer 15 dollar. Ze zijn verkrijgbaar in acht verschillende kleuren en zeven verschillende maten, zodat werkelijk alle Amerikanen die dat willen, het T-shirt kunnen dragen.

Het recht om fatsoenlijk behandeld te worden valt in de VS duidelijk niet onder de burgerrechten. Het recht om handel te drijven door mensen te beledigen blijkbaar wel.

Er moet hier sprake zijn van een weeffout in de door Amerikanen zo heilig beschouwde Grondwet.

http://www.noordhollandsdagblad.nl/algemeen/buitenland/article28182250.ece/Grondwet-VS-bevat-weeffout?lref=SL_1