Mijn vrouwelijke proeflezer over mijn aanstaande verhalenbundel “Hoe ik liefde vergat te geven”.

“Jij bedankt voor je nieuwe bundel, Peter Mabelus!!!! Ik kan het niet zo mooi verworden als Mili van Veegh, maar ik sluit me volledig aan bij haar mening! Ook gelachen, gehuild, wtf geroepen tegen het scherm, maar vooral: de verhalen blijven nazinderen. T is een bundel die je leest. En herleest. En nogmaals herleest tot het boek uit elkaar valt, en je onmiddellijk een nieuw exemplaar gaat bestellen.”

Voorwoord Mili van Veegh bij “Hoe ik liefde vergat te geven”. Mijn tweede boek, dat binnenkort uitkomt bij Ambilicious, na mijn succesroman Kathmandu Hipsters.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, auto en buiten

In deze losgeslagen wereld zijn er schrijvers met een scherpe blik en pen. Zij beheersen extravagante stijlexponenten zowel als de taal van de straat. In deze bundel slaat Peter Mabelus zijn vuist in een glasbak. Uit de scherven klimt een colameisje omhoog, ontploft een Amerikaan, kwaken eenden rond verloren gegane dichtregels, roept een sloerie in een hallofoon in de Lepelstraat, voelt een belezen meisje in de bus de hartslag van een knappe jongen en hebben metaforische varkens een bewustzijn.
Als lezer gaf ik me over aan een golf verhalen die gaan van bespiegeling, holle retoriek, gelaagdheid, melancholie, gewaagdheid, verbijstering, controversie, obsessie tot ironie. Soms zo fout dat het briljant goed is.

Dank dat ik je voorwoord schrijven mocht.

Mili van Veegh