Bij de 25e sterfdag van het lichaam van Herman Brood (Zwolle, 5 november 1946 – Amsterdam, 11 juli 2001)
Wat het dieet van Sonja Bakker is voor het voorzichtig levende leger grijze muizen, is het dieet van Herman Brood voor de roekeloze bon vivants onder ons, die dit prachtige leven elke dag als een rollercoaster met benefits ervaren.
“Het fenomeen leesclub? Elke leesclub heeft zijn eigen charmes. De vier zussen in Berlijn, die zich alle vier op Internationale Vrouwendag 2022 minutieus in mijn schelmenroman ‘John West en de gestolen Picasso’ verdiept bleken te hebben, zal ik niet snel vergeten. Gelukkig heb ik er nog een foto van, anders zou niemand mij geloven.”
Druk bezig met de afronding van de redactie en vormgeving van mijn nieuwe boek, de verhalenbundel ‘De Club van 27’. Komt vanwege commerciële redenen pas uit in november, als “iedereen” in de ban is van de club waarvan niemand lid wil zijn.
John West en de gestolen Picasso is de tweede literaire thriller van Peter Mabelus. Net als in zijn zinderende bestseller ‘Kathmandu Hipsters’ (2018) word je als lezer vanaf de eerste pagina meegesleurd in een verhaal vol spanning en humor. Ditmaal neemt Mabelus de lezer mee naar het Berlijn van de Koude Oorlog, waar de laatste adem van Adolf Hitler nog rondwaart, en het Amsterdam van vandaag, dat door het gedoogbeleid van haar bestuurders is veranderd in een waar Armageddon. Bovendien staat in John West en de gestolen Picasso niets minder dan het voortbestaan van onze aarde op het spel. Zullen John West en zijn vrienden op tijd zijn om de wereld van de ondergang te redden?
‘Onderhoudend verhaal waarin Mabelus de lezer mooi op het verkeerde been zet.’ – NBD-Biblion
‘Je verveelt je geen moment: een grote glimlach op je gezicht wordt afgewisseld door een biggelende traan op je wang. Puur genieten dit verhaal. Spannend, rauw, eerlijk, geweldig, humoristisch, leerzaam en uniek.’ – Hebban
In mijn herinnering is ‘L’ étranger’ van Albert Camus het eerste literaire boek dat ik ooit las. Ik moet een jaar of 15 zijn geweest.
Vanavond naar de première van de film die regisseur François Ozon van het boek gemaakt heeft.
Als voorspel voor het kijken van de film nam ik van de week 16 foldertjes ter promotie van de film uit de bioscoop mee, die ik zojuist (met een knipoog naar Andy Warhol) heb ingelijst.
Cineast Oliver Laxe (43) vandaag (19 februari 2026) in een interview in de Volkskrant naar aanleiding van zijn apocalyptische roadmovie, de film ‘Sirat’, die vandaag in première gaat.
Als Joy Division en hun enigmatische zanger Ian Curtis (1956-1980) in het verleden begraven liggen, moeten we het doen met Peter Hook & the Light
Peter Hook & the Light is een Engelse postpunkband, opgericht in mei 2010 door bassist en zanger Peter Hook, voorheen lid van de invloedrijke postpunkbands Joy Division en New Order.
Ik heb tickets voor het concert op 17 maart 2026 in Melkweg, Amsterdam.
De foto’s: Ian Curtis, met wiens teksten en performance Joy Division en New Order nooit de status bereikt zouden hebben die ze nog steeds hebben en hieronder de setlist van de huidige tournee van Peter Hook & the Light.
Met Literatuurgeschiedenis van Antarctica brengt Peter Mabelus niet zomaar een boek, maar een symbolisch monument voor stilte. De keuze voor 11 november als publicatiedatum – de dag van de Wapenstilstand van de Eerste Wereldoorlog – is geen toeval. Waar Europa in 1918 eindelijk tot zwijgen kwam na vier jaar van oorlogsrumoer, opent Mabelus zijn verhandeling in de absolute stilte van het zuidpoolcontinent.
Antarctica wordt bij Mabelus geen geografische plek, maar een metafoor: voor de leegte na het geweld, voor het wit waarin woorden verdwijnen. Zijn observatie dat “leegte meer vertelt dan woorden” echoot het collectieve onvermogen om de Eerste Wereldoorlog volledig te verwoorden. Zoals dichters in de loopgraven zochten naar taal voor het onzegbare, zoekt Mabelus naar sporen van betekenis in de witte leegte van een wereld zonder geschiedenis.
Met precisie en ironie legt hij de paradox bloot van een literatuurgeschiedenis zonder literatuur – een stilte die schreeuwt. Zo werpt Literatuurgeschiedenis van Antarctica niet alleen licht in de duisternis, maar ook op ons eigen verlangen om zin te vinden in wat nooit meer gesproken kan worden.
Een boek dat leest als een herdenking – ijzig, helder en huiveringwekkend actueel.
Bron: Een leesexemplaar werd gestuurd naar Andre Inborst van ‘Agnostisch Nieuwsblad’.