Van de meeste lezers krijgt een schrijver geen reactie. Soms word ik op straat herkend en dat is niet altijd even welkom of prettig.

Een enkele keer kan een toevallige ontmoeting met een lezer, zoals de Fransen het noemen ‘une rencontre sur le trottoir’, tot verrassende avonturen leiden, inclusief onvoorspelbare en onvoorstelbare afterparty.

Elke lezer van mijn werk die de moeite neemt om zijn of haar bewondering voor mijn werk kenbaar te maken stemt mij gelukkig.

Vandaag mailde een lezer van mijn vijfde boek, het satirische sprookje ‘De Straf van Veger’ (2023), haar leeservaring. Zo Lief! Ik citeer: ‘Peter Mabelus is er opnieuw in geslaagd om onder mijn huid te kruipen. Om mij te verrassen, te doen schrikken, huiveren, lachen en huilen. Ik geef ‘De Straf van Veger’ 5 sterren.’

‘Mijn leeservaring’ door Jitske Kingma-Postma:

‘De tekst op de achterkant van het boek moet door Mabelus zelf geschreven zijn: heroïsch, hilarisch en indrukwekkend. Ik citeer:

‘In 2018 verscheen het debuut van Peter Mabelus, de kaskraker ‘Kathmandu Hipsters’, een ingenieus gecomponeerde en meeslepende thriller waarin onweerstaanbare humor wordt gecombineerd met een diep filosofisch inzicht over de menselijke conditie.

Waarom werd er in de pers de nadruk gelegd op het feit dat ‘Kathmandu Hipsters’ zijn Nederlandse debuut was?

De liefde bracht Peter Mabelus naar het Bulgarije van de jaren negentig. Daar schreef hij de roman ‘De Straf van Veger’, zonder enige pretentie om het boek ooit het licht te doen laten zien.

Vanwege het feit dat Mabelus’ toenmalige geliefde een hoge functie bekleedde binnen de Bulgaarse regering en het feit dat Mabelus wereldberoemd in Bulgarije was geworden door zijn kunsten als profwielrenner gingen er veel deuren voor hem open. Hij was een publieke figuur geworden.

De in de lente van 1998 gepubliceerde roman, ‘De Straf van Veger’, ‘Наказанието на Вегер’ in het Bulgaars, werd een bestseller van jewelste: Mabelus werd een hype in Bulgarije en won onder meer de prestigieuze Malenkovprijs.

Zijn Bulgaarse roman is nooit in Nederland uitgegeven en is slechts zeer moeizaam en voor heel veel geld te verkrijgen via exclusieve veilinghuizen.

2023 een prachtig jaar om het jubileum te vieren van 25 jaar ‘De Straf van Veger’, een perfecte aanleiding om zijn echte debuutroman in het Nederlands te laten verschijnen.

Zoals met al zijn boeken had Peter Mabelus mijn nieuwsgierigheid vanaf de eerste zin gewekt. Waar zou dit verhaal naartoe gaan? Mabelus is immers een meester in het verzinnen van plots waarbij de lezer steevast op het verkeerde been wordt gezet.

Dit boek is eigenlijk een verhaal in een verhaal. De introductie, de weg naar het eigenlijke ‘verboden sprookje’ ‘De Straf van Veger’, geeft mij na het lezen van Mabelus’ eerdere werk een gevoel van thuiskomen. Vlijmscherpe, diepzinnige en rake menselijke observaties. Spelend met taal en de nodige humor, soms uitlokkend tot grinniken van de lezer of verbazing van heb ik dat nu goed gelezen? Vintage Peter Mabelus.

Het verboden sprookje over hoofdpersoon Veger is hartverscheurend, gruwelijk, rauw en diepgaand. Het geeft weer hoe een, in mijn ogen vredelievende jongeman, het leven nog zuurder dan zuur gemaakt kan worden. Een leven dat niet in vrede, rust en liefdevol geleid mag worden. Geen motiverend, beschermend en warm thuis en geen veilige leeromgeving.

Het plot van ‘De Straf van Veger’ lijkt eenvoudig. Nadat hij door een toverfee bezocht wordt mag hij een wens doen maar kan in een afschuwelijke positie terechtkomen als hij drie keer liegt. Met elke leugen zal het onheil dat hij daarmee over zichzelf en de wereld afroept groter worden.

‘De Straf van Veger’ toont tot op het bot hoe verwoestend uitsluiting op gebied van uiterlijk en afkomst kan zijn. Ik had gelijk een zwak voor Veger. Zijn verhaal was op punten herkenbaar. Ik voelde beschermingsdrang opkomen in al mijn vezels. Ik werd overvallen door een soort tijgerachtig moederinstinct: kom niet in de buurt van mijn jong! Juist omdat Veger in deze roman elke bescherming moet ontberen.

Alles dat hem overkomt is deerniswekkend, duister, grensoverschrijdend. Als Vegers grootste wens uitkomt is daar eerst een moment van triomf en opkomend zelfvertrouwen, waardoor ik zijn trotse glimlach zie schijnen, zijn terechte overwinning op het schuim der aarde. Zij die hem zo tarten en het licht in de ogen niet gunnen.

Tenslotte komen we weer met beide voeten op de grond en wordt ook het levensgeluk en genot dat een toverstaf kan geven teniet gedaan. Omdat we bovenal mens zijn en blijven. En we niet alles ten volle goed kunnen doen.

De epiloog is er een die zijn weerga niet kent. Onuitwisbaar en alles overheersend. En daarna is het stil.

Peter Mabelus is er opnieuw in geslaagd om onder mijn huid te kruipen. Om mij te verrassen, te doen schrikken, huiveren, lachen en huilen. Weer was ik geboeid tot de laatste letter. Sinds ‘Hoe ik liefde vergat te geven’ (2019) ben ik fan van Peter Mabelus. Ik geef ‘De Straf van Veger’ 5 sterren.’

Deze leeservaring verscheen ook op Instagram, Pinterest, Tiktok, Twitter, Hebban, Facebook en Goodreads.