Veel mensen kennen Jane Birkin vooral als muze en partner van de geniale Franse alleskunner, maar vooral muzikant/componist, Serge Gainsbourg (1928-1991) met wie zij in 1969 de wereldhit ‘Je t’aime… mois non plus’ scoorde. Het lied werd het symbool van de seksuele revolutie van de jaren 60.

Jane Birkin, die als Engelse werd geboren maar later de Franse nationaliteit aannam, was ook een voortreffelijke actrice die excelleerde in talloze films. In 1966 speelde zij als tiener al een rol in de cultklassieker ‘Blow-Up’ (1966) van de Italiaanse regisseur Michelangelo Antononioni. In ‘La Piscine’ (1969) speelde zij de sterren van de hemel naast de Franse steracteur Alain Delon.

Mijn favoriete film waarin Jane Birkin te zien was (naast haar man Serge Gainsbourg): ‘Les Chemins de Katmandou’ (1969). Als fervent bezoeker van de Nepalese hoofdstad Kathmandu (mijn eerste bezoek dateert uit 1997) sloeg ik steil achterover van hoe de ongerepte pracht van deze parel van de Himalaya in de film naar voren komt. Het is vast geen toeval dat mijn debuutroman ‘Kathmandu Hipsters’ zich voor een groot gedeelte in deze stad afspeelt.

Ook voor eigen rekening maakte Jane Birkin na haar huwelijk met Serge Gainsbourg prachtige muziek.

Uit het huwelijk tussen Gainsbourg en Birkin werd de beroemde actrice Charlotte Gainsbourg geboren.

Birkin was een publieke figuur en stijlicoon, er werd zelfs een tas naar haar vernoemd, de bekende Birkin-bag van Hermès, meer een mand dan een tas.

De publicatie van Birkin’s dagboeken uit de periode 1957 tot en met 1982, getiteld ‘Munkey Diaries’ (2018), was een groot commercieel succes.