De auteur Tommy Wieringa heeft gisteren door zijn uitgeverij bekend laten maken dat hij voortaan door het leven wil gaan als Tommy Chabot.

‘De carrière van Tommy Wieringa, pardon, ik bedoel Tommy Chabot, ja, het is voor mij ook even wennen, zit al jaren in het slop en we willen juist dat zijn boeken uit de shop vliegen. Sorry, voor de rijmelarij maar dat gaat vanzelf als de naam Chabot valt,’ aldus een woordvoerder van de uitgeverij van Tommy Chabot.

‘We raken de boeken van Tommy al jaren aan de straatstenen niet kwijt. Weinig mensen zullen zich herinneren dat bijvoorbeeld van zijn boek ‘Joe Speedboot’, dat voortaan herdrukt zal worden als ‘Joe Chabot’, slechts 400.000 exemplaren zijn verkocht. De verkoop van ‘De heilige Rita’, voortaan herdrukt als ‘De heilige Chabot’, was helemaal een ramp. Slechts 300.000 verkochte exemplaren. Ook Tommy’s nieuwste boek ‘Nirwana’ is een flop. Het kwam afgelopen week slechts op de tweede plaats binnen in de bestsellerlijst van het CPNB.’

In een reactie op het feit dat Tommy Wieringa voortaan door het leven zal gaan als Tommy Chabot verklaarde Bart Chabot namens de hele familie Chabot dat Tommy van harte welkom is om zich bij de Chabotclub aan te sluiten. Ook zal Tommy Chabot een bijdrage gaan leveren aan het Boekenweekgeschenk 2024 dat als thema ‘Bij ons in de familie’ heeft en bijdragen zal bevatten van alle leden van de familie Chabot.

Naast Bart Chabot reageerden ook de gezinsleden Yolanda Chabot, de vrouw van Bart Chabot, en hun vier zonen Sebastiaan Chabot, Maurits Chabot, Splinter Chabot en Storm Chabot zeer enthousiast. ‘Tommy lijkt als twee druppels water op mijn vader, dus waarom zou hij geen lid van de familie mogen zijn?’ aldus bestsellerauteur en televisiepersoonlijkheid Splinter Chabot.

Tijdens mijn ochtendwandeling, vanuit het centrum van Deventer richting Twello en terug, kwam ik talloze andere wandelaars tegen, maar ook snelwandelaars, hardlopers, joggers (ja, er is een essentieel verschil tussen hardlopers en joggers), mountainbikers, racefietsers, gewone fietsers, mensen op een elektrische fiets, rolschaatsers, paragliders, parachutisten, vliegeniers, sportvissers en ik zag vanaf de spoorbrug over de IJssel zelfs een man in de rivier zwemmen.

Aangezien ik aan de noordkant van het centrum tegenover het Vogeleiland woon liep het laatste deel van mijn wandelroute door het Rijsterborgherpark.

Ik kan niet zeggen wat mij eerder opviel: de penetrante wietlucht, het geschreeuw van enkele uitgelaten jongeren, of de luide techno die uit een bleutooth box klonk die in het midden van een tweetal jonge mannen en drie jonge vrouwen op het gras geplaatst was. Er werd gejoeld, gedanst, gezwaaid naar voorbijgangers en gedronken uit flessen met oranje, groene en blauwe inhoud. Ik zwaaide vrolijk terug.

Op het moment dat ik een van de jonge vrouwen met een opgerold bankbiljet een lijn coke naar binnen zag werken besefte ik dat er veel manieren zijn om een frisse neus te halen.