Ik dacht dat het fenomeen niet meer bestond: een koord uit de brievenbus, zodat spelende kinderen en hun kameraden niet steeds aan hoeven te bellen, of om moeten lopen, om de woning te kunnen betreden. Door middel van een korte ruk aan het koord sta je binnen een mum van tijd in de hal.

Vanmiddag moest ik mijn ogen toch echt geloven. Een koordje uit de brievenbus, zomaar in het centrum van Deventer. Joelende kinderen op straat. Verlicht door een lentezonnetje in oktober.

Het deed mij terugdenken aan mijn kindertijd rond 1970, toen zo’n koordje de gewoonste zaak van de wereld was en wantrouwen en angst de publieke ruimte nog niet beheersten.