Waar sommige schrijvers elkaar het licht in de ogen, of succes, niet gunnen, zijn er veel schrijvers die zich in elkaars creatieve proces herkennen. De magie delen van het moment dat een eenzame, tijdrovende en bevlogen missie eindigt in een fysiek boek. Daarna mag iedereen een oordeel vellen over het eindproduct, maar de schrijver is dan alweer door zijn muze op een volgende missie gestuurd.

Ik voel mij altijd vereerd als een kunstbroeder mij een nieuw boek stuurt, inclusief opdracht en handtekening. Juist als het een goed boek betreft van een voor mij onbekende schrijver. Ik ben in schrijversland Nederland ook niet wereldberoemd, maar kreeg sinds de publicatie van mijn debuutroman ‘Kathmandu Hipsters’ in 2018 complimenten van onder meer Alfred Birney en Pieter Waterdrinker. Pieter Waterdrinker is zelfs een goede vriend geworden. Hij schreef een prachtig voorwoord voor mijn gedichtenboek ‘Transgender Rap’ (2024).

Enfin, deze week in de brievenbus ‘De Nieuwe Bril van Jimmy Burn’ (2024) van Janne Buurman. Een prachtige “anti-biografische avonturenroman”. Het eerste deel van wat een trilogie gaat worden. Zondag 26 januari vindt de boekpresentatie plaats van het tweede deel ‘De Zonnebril van Jimmy Burn’ in het Pinto Huis, Sint Anthoniesbreestraat 69 te Amsterdam. Ik kan helaas niet bij de boekpresentatie aanwezig zijn vanwege het 87^e verjaardagsfeest van mijn allerliefste moeder Julia Mabelus.

Niet te veel meanderen. Kunstbroeder Janne Buurman, bedankt voor het boek! Lieve mensen: Let’s stick together!