Afbeelding en tekst: David Byrne in ‘A History of the World in Dingbats’, 2022.

De laatste keer dat ik totaal in shock was door het wereldnieuws, was bij de inval van Rusland in Oekraïne, februari vorig jaar.

Buiten hoor ik kinderen in de speeltuin joelen van plezier.

Af en toe begrijp ik de mensheid niet meer.

Hoeveel bloed gaat er de komende dagen in Godsnaam vloeien in Israël en de Gazastrook?

We gaan geen fijn weekend tegemoet.

Als ik religieus was zou ik bidden voor vrede, Nu kan ik alleen maar de overtuiging uitspreken dat elk mensenleven ertoe doet.

Hopen dat de werkelijkheid niet nog gruwelijker wordt.

Met angst en verdriet in het hart.

De auteur Tommy Wieringa heeft gisteren door zijn uitgeverij bekend laten maken dat hij voortaan door het leven wil gaan als Tommy Chabot.

‘De carrière van Tommy Wieringa, pardon, ik bedoel Tommy Chabot, ja, het is voor mij ook even wennen, zit al jaren in het slop en we willen juist dat zijn boeken uit de shop vliegen. Sorry, voor de rijmelarij maar dat gaat vanzelf als de naam Chabot valt,’ aldus een woordvoerder van de uitgeverij van Tommy Chabot.

‘We raken de boeken van Tommy al jaren aan de straatstenen niet kwijt. Weinig mensen zullen zich herinneren dat bijvoorbeeld van zijn boek ‘Joe Speedboot’, dat voortaan herdrukt zal worden als ‘Joe Chabot’, slechts 400.000 exemplaren zijn verkocht. De verkoop van ‘De heilige Rita’, voortaan herdrukt als ‘De heilige Chabot’, was helemaal een ramp. Slechts 300.000 verkochte exemplaren. Ook Tommy’s nieuwste boek ‘Nirwana’ is een flop. Het kwam afgelopen week slechts op de tweede plaats binnen in de bestsellerlijst van het CPNB.’

In een reactie op het feit dat Tommy Wieringa voortaan door het leven zal gaan als Tommy Chabot verklaarde Bart Chabot namens de hele familie Chabot dat Tommy van harte welkom is om zich bij de Chabotclub aan te sluiten. Ook zal Tommy Chabot een bijdrage gaan leveren aan het Boekenweekgeschenk 2024 dat als thema ‘Bij ons in de familie’ heeft en bijdragen zal bevatten van alle leden van de familie Chabot.

Naast Bart Chabot reageerden ook de gezinsleden Yolanda Chabot, de vrouw van Bart Chabot, en hun vier zonen Sebastiaan Chabot, Maurits Chabot, Splinter Chabot en Storm Chabot zeer enthousiast. ‘Tommy lijkt als twee druppels water op mijn vader, dus waarom zou hij geen lid van de familie mogen zijn?’ aldus bestsellerauteur en televisiepersoonlijkheid Splinter Chabot.

Tijdens mijn ochtendwandeling, vanuit het centrum van Deventer richting Twello en terug, kwam ik talloze andere wandelaars tegen, maar ook snelwandelaars, hardlopers, joggers (ja, er is een essentieel verschil tussen hardlopers en joggers), mountainbikers, racefietsers, gewone fietsers, mensen op een elektrische fiets, rolschaatsers, paragliders, parachutisten, vliegeniers, sportvissers en ik zag vanaf de spoorbrug over de IJssel zelfs een man in de rivier zwemmen.

Aangezien ik aan de noordkant van het centrum tegenover het Vogeleiland woon liep het laatste deel van mijn wandelroute door het Rijsterborgherpark.

Ik kan niet zeggen wat mij eerder opviel: de penetrante wietlucht, het geschreeuw van enkele uitgelaten jongeren, of de luide techno die uit een bleutooth box klonk die in het midden van een tweetal jonge mannen en drie jonge vrouwen op het gras geplaatst was. Er werd gejoeld, gedanst, gezwaaid naar voorbijgangers en gedronken uit flessen met oranje, groene en blauwe inhoud. Ik zwaaide vrolijk terug.

Op het moment dat ik een van de jonge vrouwen met een opgerold bankbiljet een lijn coke naar binnen zag werken besefte ik dat er veel manieren zijn om een frisse neus te halen.

Lamme hand van het signeren en talloze bijzondere mensen ontmoet.

Onder de uitschieters mensenvriend Frans Bauer met in zijn kielzog een cameraploeg voor een nieuw programma dat ergens in het najaar uitgezonden zal worden. Ik wilde hem mijn verhalenbundel ‘Hoe ik liefde vergat te geven’ cadeau doen, maar hij stond erop om voor het boek te betalen.

Warm weerzien met bestsellerauteur en collega Sholeh Rezazadeh met wie ik vorig jaar april een cursus bij De Schrijverscentrale in Amsterdam volgde. Gekleed als een filmster stond zij opeens voor mijn kraam en wilde graag met mij op de foto.

De organisatoren van de Deventer Boekenmarkt en alle medewerkers en auteurs van mijn uitgeverij Ambilicious wil ik hartelijk bedanken voor deze onvergetelijke dag. Volgend jaar ben ik weer van de partij!

Veel mensen kennen Jane Birkin vooral als muze en partner van de geniale Franse alleskunner, maar vooral muzikant/componist, Serge Gainsbourg (1928-1991) met wie zij in 1969 de wereldhit ‘Je t’aime… mois non plus’ scoorde. Het lied werd het symbool van de seksuele revolutie van de jaren 60.

Jane Birkin, die als Engelse werd geboren maar later de Franse nationaliteit aannam, was ook een voortreffelijke actrice die excelleerde in talloze films. In 1966 speelde zij als tiener al een rol in de cultklassieker ‘Blow-Up’ (1966) van de Italiaanse regisseur Michelangelo Antononioni. In ‘La Piscine’ (1969) speelde zij de sterren van de hemel naast de Franse steracteur Alain Delon.

Mijn favoriete film waarin Jane Birkin te zien was (naast haar man Serge Gainsbourg): ‘Les Chemins de Katmandou’ (1969). Als fervent bezoeker van de Nepalese hoofdstad Kathmandu (mijn eerste bezoek dateert uit 1997) sloeg ik steil achterover van hoe de ongerepte pracht van deze parel van de Himalaya in de film naar voren komt. Het is vast geen toeval dat mijn debuutroman ‘Kathmandu Hipsters’ zich voor een groot gedeelte in deze stad afspeelt.

Ook voor eigen rekening maakte Jane Birkin na haar huwelijk met Serge Gainsbourg prachtige muziek.

Uit het huwelijk tussen Gainsbourg en Birkin werd de beroemde actrice Charlotte Gainsbourg geboren.

Birkin was een publieke figuur en stijlicoon, er werd zelfs een tas naar haar vernoemd, de bekende Birkin-bag van Hermès, meer een mand dan een tas.

De publicatie van Birkin’s dagboeken uit de periode 1957 tot en met 1982, getiteld ‘Munkey Diaries’ (2018), was een groot commercieel succes.

Op zondag 6 augustus 2023 ben ik samen met de andere auteurs en medewerkers van Uitgeverij Ambilicious aanwezig op de Deventer Boekenmarkt 2023. Wij zijn te vinden bij kraam 589 / 590 op Grote Kerkhof (zie plattegrond).

Nadere gegevens voor een uurtje Meet & Greet volgen later. Vanzelfsprekend kun je op deze bijzondere dag mijn boeken kopen en laten signeren, met mij op de foto of in de rij gaan staan voor een gratis klapzoen.

Wie weet tot zondag 6 augustus!

Op het moment dat mijn vijfde boek, het satirische sprookje ‘De Straf van Veger’, pas drie maanden in de winkel ligt, het manuscript van mijn eerstvolgende boek – de bij voorbaat controversiële gedichtenbundel ‘Transgender Rap’ – voor eindredactie in de handen van mijn uitgever is, ben ik bezig met het ontwerp van de cover van een volgend boek dat af is: de verhalenbundel ‘De Club van 27’.

Mijn trouwe lezers en critici weten dat mijn beeltenis op elke voorkant van mijn boeken te zien is. Die traditie houd ik graag in ere.

Samen met drie helden die niet ouder geworden zijn dan 27, Janis Joplin, Jim Morrison en Kurt Cobain, kom ik op de cover van ‘De Club van 27’. De foto is op 29 juli 1993 genomen door Mathieu Ruijter tijdens een boottocht over de Mississippi rivier bij New Orleans, Louisiana, aan boord van raderboot de ‘Creole Queen’.

Mijn leeftijd op dat moment?

Van de meeste lezers krijgt een schrijver geen reactie. Soms word ik op straat herkend en dat is niet altijd even welkom of prettig.

Een enkele keer kan een toevallige ontmoeting met een lezer, zoals de Fransen het noemen ‘une rencontre sur le trottoir’, tot verrassende avonturen leiden, inclusief onvoorspelbare en onvoorstelbare afterparty.

Elke lezer van mijn werk die de moeite neemt om zijn of haar bewondering voor mijn werk kenbaar te maken stemt mij gelukkig.

Vandaag mailde een lezer van mijn vijfde boek, het satirische sprookje ‘De Straf van Veger’ (2023), haar leeservaring. Zo Lief! Ik citeer: ‘Peter Mabelus is er opnieuw in geslaagd om onder mijn huid te kruipen. Om mij te verrassen, te doen schrikken, huiveren, lachen en huilen. Ik geef ‘De Straf van Veger’ 5 sterren.’

‘Mijn leeservaring’ door Jitske Kingma-Postma:

‘De tekst op de achterkant van het boek moet door Mabelus zelf geschreven zijn: heroïsch, hilarisch en indrukwekkend. Ik citeer:

‘In 2018 verscheen het debuut van Peter Mabelus, de kaskraker ‘Kathmandu Hipsters’, een ingenieus gecomponeerde en meeslepende thriller waarin onweerstaanbare humor wordt gecombineerd met een diep filosofisch inzicht over de menselijke conditie.

Waarom werd er in de pers de nadruk gelegd op het feit dat ‘Kathmandu Hipsters’ zijn Nederlandse debuut was?

De liefde bracht Peter Mabelus naar het Bulgarije van de jaren negentig. Daar schreef hij de roman ‘De Straf van Veger’, zonder enige pretentie om het boek ooit het licht te doen laten zien.

Vanwege het feit dat Mabelus’ toenmalige geliefde een hoge functie bekleedde binnen de Bulgaarse regering en het feit dat Mabelus wereldberoemd in Bulgarije was geworden door zijn kunsten als profwielrenner gingen er veel deuren voor hem open. Hij was een publieke figuur geworden.

De in de lente van 1998 gepubliceerde roman, ‘De Straf van Veger’, ‘Наказанието на Вегер’ in het Bulgaars, werd een bestseller van jewelste: Mabelus werd een hype in Bulgarije en won onder meer de prestigieuze Malenkovprijs.

Zijn Bulgaarse roman is nooit in Nederland uitgegeven en is slechts zeer moeizaam en voor heel veel geld te verkrijgen via exclusieve veilinghuizen.

2023 een prachtig jaar om het jubileum te vieren van 25 jaar ‘De Straf van Veger’, een perfecte aanleiding om zijn echte debuutroman in het Nederlands te laten verschijnen.

Zoals met al zijn boeken had Peter Mabelus mijn nieuwsgierigheid vanaf de eerste zin gewekt. Waar zou dit verhaal naartoe gaan? Mabelus is immers een meester in het verzinnen van plots waarbij de lezer steevast op het verkeerde been wordt gezet.

Dit boek is eigenlijk een verhaal in een verhaal. De introductie, de weg naar het eigenlijke ‘verboden sprookje’ ‘De Straf van Veger’, geeft mij na het lezen van Mabelus’ eerdere werk een gevoel van thuiskomen. Vlijmscherpe, diepzinnige en rake menselijke observaties. Spelend met taal en de nodige humor, soms uitlokkend tot grinniken van de lezer of verbazing van heb ik dat nu goed gelezen? Vintage Peter Mabelus.

Het verboden sprookje over hoofdpersoon Veger is hartverscheurend, gruwelijk, rauw en diepgaand. Het geeft weer hoe een, in mijn ogen vredelievende jongeman, het leven nog zuurder dan zuur gemaakt kan worden. Een leven dat niet in vrede, rust en liefdevol geleid mag worden. Geen motiverend, beschermend en warm thuis en geen veilige leeromgeving.

Het plot van ‘De Straf van Veger’ lijkt eenvoudig. Nadat hij door een toverfee bezocht wordt mag hij een wens doen maar kan in een afschuwelijke positie terechtkomen als hij drie keer liegt. Met elke leugen zal het onheil dat hij daarmee over zichzelf en de wereld afroept groter worden.

‘De Straf van Veger’ toont tot op het bot hoe verwoestend uitsluiting op gebied van uiterlijk en afkomst kan zijn. Ik had gelijk een zwak voor Veger. Zijn verhaal was op punten herkenbaar. Ik voelde beschermingsdrang opkomen in al mijn vezels. Ik werd overvallen door een soort tijgerachtig moederinstinct: kom niet in de buurt van mijn jong! Juist omdat Veger in deze roman elke bescherming moet ontberen.

Alles dat hem overkomt is deerniswekkend, duister, grensoverschrijdend. Als Vegers grootste wens uitkomt is daar eerst een moment van triomf en opkomend zelfvertrouwen, waardoor ik zijn trotse glimlach zie schijnen, zijn terechte overwinning op het schuim der aarde. Zij die hem zo tarten en het licht in de ogen niet gunnen.

Tenslotte komen we weer met beide voeten op de grond en wordt ook het levensgeluk en genot dat een toverstaf kan geven teniet gedaan. Omdat we bovenal mens zijn en blijven. En we niet alles ten volle goed kunnen doen.

De epiloog is er een die zijn weerga niet kent. Onuitwisbaar en alles overheersend. En daarna is het stil.

Peter Mabelus is er opnieuw in geslaagd om onder mijn huid te kruipen. Om mij te verrassen, te doen schrikken, huiveren, lachen en huilen. Weer was ik geboeid tot de laatste letter. Sinds ‘Hoe ik liefde vergat te geven’ (2019) ben ik fan van Peter Mabelus. Ik geef ‘De Straf van Veger’ 5 sterren.’

Deze leeservaring verscheen ook op Instagram, Pinterest, Tiktok, Twitter, Hebban, Facebook en Goodreads.