Snaartheorie

 

 

Als de hoeveelheid energie in het universum constant is

Kan liefde niet oneindig zijn

Een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis

Een nooit wegstervende echo van een hier en nu

 

Geluidsgolven dicteren een werkelijkheid

Waar geen ontsnappen aan is

Gekooid in vermeende dissonanten

Verstrooid over de globe, continu

 

Verlangen betekent verliezen

In een onafwendbaar voorlopig slotakkoord

Verdrinken in een kakofonie van emoties

Daarna de kleine dood

 

Chaos ervaren bij het geluid van zangvogels in de ochtend

Alles valt op zijn plaats

Met een luide knal

Voor de kinderen van de stilte voor de storm

 

Wie kan ooit zijn bestemming bereiken?

Het stinkt hier naar gedateerde gereformeerde predestinatieleer

Iedereen aan zijn lot overgelaten

De zonnen, de manen, onze harten en onze zielen

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s