Hoe de opmars van de ‘stroepwoffel’ in de VS mijn vooroordeel heeft ingehaald

Afgelopen zomer schreef ik op deze site het stukje ‘Een stroopwafel te ver’, waarin ik mijn verbijstering uitsprak over het feit dat ik via de app van LinkedIn werd uitgenodigd om een connectie van mij te feliciteren met zijn nieuwe baan: customer experience manager at G&W Group Van Wonderen Stroopwafel. In mijn stuk gaf ik te kennen dat het mij voorkwam dat het moeilijk zou zijn om een stompzinniger en onzinniger baan voor te stellen. Als daad van protest besloot ik de app van LinkedIn van mijn telefoon te verwijderen.
Na het lezen van het artikel ‘Hollandse lekkernij ‘stroepwoffel’ maakt furore in profbasketbal VS’ op pagina twee van de Volkskrant van maandagochtend 9 december jl. ben ik bang dat ik mijn oordeel moet herzien.
In het artikel van Koen van der Velden, standplaats New York, staat te lezen dat NBA-speler (de NBA staat voor de National Basketball Association, de hoogste basketbalcompetitie van de Verenigde Staten) Robert Covington van de Minnesota Timberwolves tijdens een wedstrijd tegen de San Antonio Spurs op de reservebank plaatsnam om in zijn rustpauze als tussendoortje een stroopwafel te verorberen. De stroopwafel, die in de VS ‘stroepwoffel’ wordt genoemd, blijkt de laatste jaren langzaamaan aan de overkant van de Atlantische Oceaan aan populariteit te winnen. Robert Covington schijnt niet de enige speler in de NBA te zijn die de ‘stroepwoffel’ gebruikt om zijn energieniveau op peil te houden; bij maar liefst achttien van de dertig NBA-teams maakt de ‘stroepwoffel’ onderdeel uit van het dieet van de topsporters.
In 2015 voegde de Amerikaanse luchtvaartmaatschappij United Airlines met groot succes de oer-Hollandse lekkernij aan het snackassortiment toe. McDonald’s kwam afgelopen zomer met de ijsvariant Stroopwafel McFlurry. De opmars van de stroopwafel schijnt in de VS niet te stuiten te zijn.
Kortom, een baan als customer experience manager at G&W Group Van Wonderen Stroopwafel is blijkbaar zo gek nog niet. Via deze weg wil ik mijn connectie via LinkedIn alsnog van harte feliciteren met zijn nieuwe baan. Een uitdagende baan met enorme groeimogelijkheden.
Ik schaam mij diep voor mijn aanvankelijke negatieve oordeel en heb de app van LinkedIn inmiddels weer op mijn smartphone staan.

“Hoe de opmars van de ‘stroepwoffel’ in de VS mijn vooroordeel heeft ingehaald” stond op 9 december 2019 als eerste op hoemannendenken.nl, de enige site vóór vrouwen, dóór mannen.

Hard

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

De laatste uren van mijn leven heb ik mij prima vermaakt. Ik woon al jaren op mezelf, maar kook nog elke dag vers en gezond. Alsof op elk moment vrienden aan kunnen bellen om een hapje mee te eten. Op mijn laatste avond genoot ik met smaak van een paddenstoelen risotto:  “Los het bouillonblokje op in een pan met 1 liter heet water en houd dit warm. Snipper het uitje en de knoflook fijn en fruit en etc..” Twee seconden voordat mijn aorta zich spontaan van mijn hart zou afscheuren, met de dood binnen enkele seconden tot gevolg, hoorde ik mijn telefoon afgaan. Ik herkende nog net het nummer van mijn oudste kleindochter op het gebutste display van mijn smartphone.

‘Hard’ verscheen als eerste op 5 december 2019 op https://120w.nl/2019/hard-2/

Fanmail

Afbeeldingsresultaat voor hoe ik liefde vergat te geven"

“Bedankt voor je nieuwe bundel, Peter Mabelus!!!! Ik kan het niet zo mooi verworden als een echte schrijver, maar ik heb gelachen, gehuild, WTF geroepen tegen het scherm, maar vooral: de verhalen blijven nazinderen. Hoe ik liefde vergat te geven is een bundel die je leest. En herleest. En nogmaals herleest tot het boek uit elkaar valt, en je onmiddellijk een nieuw exemplaar gaat bestellen.”

Eerste Verjaardag Kathmandu Hipsters

Afbeeldingsresultaat voor kathmandu hipsters"

Vandaag, 19 november, is het precies een jaar geleden dat mijn debuutroman, de literaire thriller “Kathmandu Hipsters”, verscheen bij uitgeverij Ambilicious. Ik had niet verwacht dat ik zoveel positieve en hartverwarmende reacties op mijn eerste boek zou ontvangen. Ik wil iedereen die het boek het afgelopen jaar heeft gelezen hartelijk bedanken.

Mijn tweede boek, de verhalenbundel “Hoe ik liefde vergat te geven” verscheen op 23 september jl. en heeft inmiddels veel stof doen opwaaien.

In 2020 zal mijn tweede roman, met als werktitel “John West en de gestolen Picasso”, verschijnen.

R.I.P. Rebecca Holtrust (1968-2013)

Afbeelding kan het volgende bevatten: plant en buiten

Wie stond model voor het personage Lizzy Hulshorst in mijn debuutroman “Kathmandu Hipsters”, die verscheen op 19 november 2018? Rebecca Holtrust uit Hulshorst (1968-2013)

Zoals de lezers van mijn debuutroman “Kathmandu Hipsters” weten is een van de hoofdpersonages van het boek de flamboyante studente kunstgeschiedenis Lizzy Hulshorst. Zij is gemodelleerd naar de beste vriendin uit mijn studententijd aan het einde van de jaren tachtig, Rebecca Holtrust. Zij studeerde eerst politicologie en daarna psychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Ik studeerde geschiedenis, Russisch en filosofie. Wij raakten elkaar uit het oog rond het jaar 2000.

Rebecca Holtrust groeide op in Hulshorst, een klein dorp in de provincie Gelderland, aan de noordelijke grens van de Veluwe. Vanwege redenen, die ik later in dit stukje uit de doeken zal doen, besloot ik in overleg met mijn redacteur om op het laatste moment van de redactie van het manuscript van KH de naam van mijn studievriendin te vervangen door een pseudoniem.

Ik koos voor het pseudoniem Lizzy Hulshorst. De naam Lizzy ontleende ik aan een van mijn kalverliefdes, Lizette O. uit R. De keuze voor de achternaam Hulshorst lijkt me evident.

Rebecca Holtrust was een dochter van een van de twee eigenaren van United Soft Drinks, Robert Holtrust, die in “Kathmandu Hipsters” voorkomt onder de naam Robert Hulshorst. De andere eigenaar was Robert Holtrust’s broer Onno Holtrust.

In mijn debuutroman valt op pagina 150 te lezen dat United Soft Drinks in 1998 de nieuwe naam werd  van een bedrijf dat via allerlei omwegen in het bezit was gekomen van de gebroeders Holtrust. De oorsprong van United Soft Drinks was een bedrijf dat in 1945 onder de naam A. Bruinsma’s Limonadefabriek werd opgericht door Anton Bruinsma.

Bekende producten van United Soft Drinks zijn onder meer mineraalwater Bar-le-Duc en de energiedrank AA Drink.

Anton Bruinsma was overigens de vader van de latere drugsbaron Klaas Bruinsma, die op 27 juni 1991 voor het Amsterdamse Hilton hotel geliquideerd werd. Waarschijnlijk is Klaas Bruinsma beter bekend als de voormalige minnaar van Mabel Wisse Smit, de latere vrouw van de in 2013 zo tragisch verongelukte broer van onze koning Willem Alexander, prins Johan Friso.

Aangezien Rebecca Holtrust een dochter was van een man die rond 1990 vele tientallen miljoenen waard was en inmiddels al vele jaren vermeld werd in de Quote 500, de lijst van meest vermogende Nederlanders, werden alle privégegevens van de familie Holtrust zorgvuldig geheim gehouden uit angst voor mogelijke afpersing en ontvoering. Dat betekende voor de hele familie Holtrust onder meer geheime telefoonnummers en met de komst van internet geen Facebook of aanwezigheid op andere social media.

Rebecca Holtrust was onvindbaar op internet. De telefoonnummers die ik nog van haar had waren in de periode dat ik werkte aan “Kathmandu Hipsters” niet meer actief. Ik ging zelfs  naar het enorme pand aan de Da Costakade in Amsterdam, waar ze gewoond had in de tijd dat we elkaar nog zagen. Niemand wist waar ze was gebleven. Dit vond ik jammer, omdat ik haar graag had willen laten weten dat zij model had gestaan voor een van de prominente personages in mijn eerste boek en haar had willen uitnodigen voor mijn eerste boekpresentatie.

Op het moment dat “Kathmandu Hipsters” al gedrukt was, en de boekpresentatie aanstaande, besloot ik, zonder enige hoop op succes, om haar naam nog een laatste keer te googelen.

Tot mijn verbazing en grote schrik kreeg ik dit keer wel een hit: Grafmonumenten – Ermelo Beeldbank. Ik klikte op het adres en in beeld verscheen een grafsteen met daarop haar volledige naam: Rebecca Stella Esmee Holtrust, de datum van haar geboorte, 11 juli 1968, en de datum van haar overlijden: 20 juni 2013. Boven haar naam stond de naam van haar jongere broer Christiaan, die blijkbaar in 2001 op 30-jarige leeftijd overleden was.

Ik was in shock. Ik had Rebecca voor de boekpresentatie uit willen nodigen, maar ze was op dat moment al ruim vijf jaar dood.

Ik heb daarna van alles geprobeerd om achter haar doodsoorzaak te komen, maar alle sporen liepen dood.

Ik heb lang getwijfeld of ik dit stukje wel moest schrijven.

Rebecca sprak nooit positief over haar vader en dat heb ik in “Kathmandu Hipsters” ook niet over de vader van Lizzy gedaan. Daarnaast dacht ik dat een oplettende lezer, of vriend van vroeger, die van onze toenmalige vriendschap afwist, wel begreep dat Rebecca Holtrust model had gestaan voor Lizzy Hulshorst. Dat laatste achtte ik haast zeker door veel feiten rond United Soft Drinks zonder schroom in het boek te noemen.

Maar Rebecca en ik hadden bijna al onze tijd samen met zijn tweeën doorgebracht. Zelden was er iemand anders bij.

Niemand reageerde.

De pers was niet actief.

Mijn vrienden waren bezig.

Ik herinner mij een dag in 1998 waarop Rebecca en ik in de zuurstokroze Kia Sorento van Rebecca over de A4 vanuit Amsterdam naar een concert van Faithless in het Rotterdamse Ahoy zweefden. Uit de speakers klonk Faithless’ “I want my family back”. Als ik daar aan denk mis ik haar,

Door Rebecca zo “duidelijk” in “Kathmandu Hipsters” te portretteren hoop ik een klein monument voor haar te hebben opgericht. Haar graf ga ik nog eens bezoeken. Rust zacht, lieve Rebecca Holtrust.

Ik mis je.

Boter op het hoofd van Mark Rutte

War, Soldier, Tired, Desperate, Fight, Defense

“Maatschappelijke conflicten moet je oplossen met dialoog, niet door de beelden die we uit Rotterdam hebben gezien,” zei premier Mark Rutte afgelopen woensdag in de Tweede Kamer naar aanleiding van de gewelddadige botsing tussen Koerden en Turken in Rotterdam. Aanleiding voor het geweld in Rotterdam was een demonstratie van Koerden, die protesteerden tegen de recente Turkse inval in het noorden van Syrië, nadat de Amerikaanse troepen die regio laatst verlaten hebben.

Nederland is een land waar de overheid een geweldsmonopolie heeft. Dat betekent dat de overheid geweld mag gebruiken als zij dat nodig vindt. Denk hierbij aan het optreden van de mobiele eenheid van de politie tegen demonstrerende scholieren die opkomen voor betaalbaar studeren of het inzetten van het leger bij het tegenhouden van boze boeren die het stikstofbeleid van de overheid te rigide vinden.

In ons land is het de norm dat het onacceptabel is dat burgers geweld gebruiken tegen de overheid of tegen elkaar. Het wapenverbod in Nederland is daarom zo allesomvattend dat je beboet kunt worden als je met een kurkentrekker of kaasschaaf over straat gaat.

Hoe oprecht zijn de schijnbaar pacifistische krokodillentranen van onze premier als hij zijn walging over openlijk geweld uitspreekt? Die tranen zijn op zijn minst dubieus.

Wat veel mensen niet weten is dat Nederland al jaren in de wereldwijde top tien van grootste wapenexporteurs staat. De waarde van die export van schommelt al jaren rond de 1 miljard euro per jaar. Lang leve de wereld als markt en strijd.

De Nederlandse wapenindustrie produceert geen bommen of mitrailleurs, maar vooral technologische apparatuur zoals wapen-, radar-, sensor- en commandosystemen, die bijvoorbeeld gebruikt worden voor oorlogsschepen.

Landen die lid zijn van de Europese Unie of de NAVO mogen zonder enige restrictie wapens doorvoeren via de haven van Rotterdam en de luchthaven Schiphol. Dit betekent dat NAVO-lid Turkije niet alleen op grote schaal Nederlandse wapentechnologie koopt, maar ons vreedzame kikkerlandje ook kan gebruiken als doorvoerhaven voor wapens die kunnen worden gebruikt tegen de Koerden in het noorden van Syrië. Het feit dat Nederland uit protest tegen de Turkse inval in Syrië sinds een week de wapenexport naar Turkije heeft stopgezet is mosterd na de maaltijd.

Het kan ook anders. Er zijn vele tientallen landen zonder enige vorm van wapenindustrie. Sterker nog, er zijn vele tientallen landen zonder leger. Hierbij heb ik het niet alleen over Vaticaanstad, maar ook over landen als Costa Rica en de Malediven.

Kortom, de Nederlandse overheid heeft niet alleen een geweldsmonopolie, maar faciliteert ook het wereldwijde gebruik van en de handel in wapens.

Als Mark Rutte zijn afschuw uitspreekt over het feit dat Koerden en Turken met elkaar op de vuist gaan op Nederlands grondgebied meet hij niet alleen met twee maten, maar heeft hij ook nog eens vele kilo’s boter op het hoofd.