Tijdens zijn leven ben ik Herman Brood regelmatig tegengekomen. Na zijn dood heb ik hem vaak gemist.

Dinsdagmiddag 18 april kwam ik toevallig langs de ‘Herman Brood Museum & Experience’ aan de Blijmarkt 21 in Zwolle, slechts geopend op vrijdag, zaterdag en zondagmiddag.

Aangezien Zwolle met de trein slechts 24 minuten van Deventer verwijderd is zal ik hem over niet al te lange tijd weer eens in de ogen kunnen kijken.

Woensdagochtend 12 april werd ik een uur voordat de wekker af zou gaan wakker met een knallende hoofdpijn. Ik was verbaasd en geïrriteerd over dit feit. Waar had ik die hoofdpijn aan verdiend? Ik leef immers als een monnik en stress is mij vreemd. Ik sprong uit bed om zo snel mogelijk een stevige pijnstiller in te nemen.

Ik voelde geen behoefte om terug naar bed te gaan, maakte een dubbele espresso klaar en zette muziek aan: de opzwepende klanken van ‘Saturday Night’ klonken uit mijn bluetooth box. Herman Brood, lang niet gehoord en lang niet aan gedacht, schoot het door mij heen.

Een paar uur later bezocht ik de bibliotheek, gelegen aan de Stromarkt in het hart van mijn woonplaats Deventer, om enkele door mij gereserveerde boeken op te halen. Vlak voordat ik huiswaarts wilde keren viel mijn oog op de memoires van de weduwe Xandra Brood ‘Rock ’n roll widow’. Ik kon een glimlach niet onderdrukken en besloot in een opwelling om ook dit boek te lenen.

Naast de uitleenterminal lag een mooi vormgegeven stapel folders met de titel ‘Verhalencafé’. Ik pakte het bovenste exemplaar van de stapel en las op de achterkant: ‘Bij het Verhalencafé vertellen mensen verhalen die grappig, bijzonder of herkenbaar zijn. Neem plaats in ons café, spits je oren en houd vooral je mond niet dicht.’

De bijeenkomst zou dezelfde dag plaatsvinden van half acht tot tien uur ’s avonds. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en vlak voor half acht die avond betrad ik de Tuinkamer van de bibliotheek, waar een gemêleerd gezelschap van een man of dertig aan zes ronde tafels plaats had genomen.

Ik werd welkom geheten door een vrolijke, jonge vrouw die zich voorstelde als Marjolein. ‘Ik ken jou ergens van,’ zei ze. ‘Jij woont toch vlak bij het stadion van Go Ahead Eagles?’ Ik had haar nooit eerder gezien en woon bovendien in het centrum van Deventer, op twee kilometer afstand van het stadion. ‘Blijkbaar heb ik een dubbelganger’ antwoordde ik en ging op zoek naar een zitplaats.

De avond had als thema het woord ‘toeval’. In groepjes van vijf personen, die elkaar nog nooit hadden ontmoet, vonden bijzondere gesprekken plaats, onvoorspelbaar van karakter, zeer divers en vaak ontroerend.

In de pauze werd melancholische muziek gemaakt door een Oekraïense vluchteling, een vrouw van middelbare leeftijd, die zich voorstelde als Luba. Na de pauze werden nieuwe groepen gevormd en ontsponnen zich opnieuw prachtige gesprekken.

Na afloop van mijn bezoek aan het ‘Verhalencafé’ besloot ik ook naar de volgende editie te gaan, die op dinsdagavond 7 juni op dezelfde locatie plaats zal vinden. Over het themawoord van de volgende avond werd door de initiatiefnemers van het project nog getwijfeld; misschien het woord ‘sprookje’, misschien het woord ‘liefde.’

Om elf uur ging ik naar bed met het boek van Xandra Brood en las op de achterkant: ‘Xandra Jansen weet dat haar huwelijk met ’s-Neerlands grootste rocker niet ‘gewoon’ zal worden’. Eerste zin van het boek: ‘Als ik langs het Hilton kom, kijk ik altijd even omhoog.’

Hoe vaak in mijn jeugd ben ik niet gewaarschuwd door mijn docenten op de middelbare school, dat ik mijzelf nog wel een keer tegen zou komen; als ik mijn huiswerk niet gemaakt had of verdiept was in een roman van Toergenjev of Kafka en de inhoud van de les aan mij voorbij liet gaan.

Mijn docent Natuurkunde had regelmatig slierten vermicelli van de groentesoep, die hij tijdens zijn lunchpauze genuttigd had, nog in zijn baard hangen als hij mij bovengenoemde woorden toebeet. Een andere docent, geen idee of zij Scheikunde of Wiskunde gaf, die eenzelfde oordeel over mij velde, vertoonde meestal enorme zweetplekken onder de oksels van haar colbert van de Zeeman, omringd door cirkels van oud zout. Mijn docenten op de middelbare school waren duidelijk mensen die van hun hobby hun werk hadden gemaakt.

Vanmiddag was het weer eens zover. Ik moest voor zaken in het centrum van Haarlem zijn. Toevallig liep ik langs de Bruna in de Drossestraat. In de etalage werd mijn blik getrokken door de foto die de voorkant van mijn nieuwste bestseller ‘De Straf van Veger’ siert, een jonge en ontspannen versie van mijzelf, op een moment dat mijn leven nauwelijks een aanvang genomen had.

Had ik maar beter naar mijn docenten op de middelbare school geluisterd. Dan had ik met mijn masters in Geschiedenis, Russisch en Filosofie ook voor de klas kunnen staan in plaats van boeken te schrijven.

Als jou hetzelfde lot toekomt als de meeste mensen op onze planeet is de meest toegewijde en wijze persoon die je in je hele leven tegen zult komen jouw moeder, niet God.

Onvoorwaardelijke liefde kent geen grenzen. Fysieke aanwezigheid wel. Geen idee hoeveel kilo God weegt, of hoe groot zijn aanwezigheid is. Ik merk er weinig van.

Je kunt een wijze vader treffen als volwaardige toevoeging aan de betekenis die jouw moeder voor je heeft. In dat geval heb je geluk.

Geluk is geen constante, daar zul je vaak hard voor moeten vechten. Zonder geweld te gebruiken vanzelfsprekend.

Ik geef een kus aan de Goden, al weet ik niet of zij nog betekenis hebben of bestaan. Toch heb ik soms meer contact gevoeld met waar ons leven om gaat in pelgrimsoorden ver van huis. Ver van wat wij ‘thuis’ plegen te noemen.

Bij thuiskomst is mijn moeder nooit ver weg.

Op 15 mei 2016 schreef ik op mijn website petermabelus.com het volgende profetische satirische stukje:

ANP – Nadat Oekraïne het Eurovisie Songfestival wist te winnen met het voor Rusland zo beledigende liedje ‘1944’ heeft de Russische president Vladimir Poetin gedreigd, na de Krim, ook de rest van Oekraïne te annexeren. Rusland, dat slechts de vernederende derde plaats behaalde, zou volgens een woordvoerder van Poetin ‘op die manier alsnog volkomen terecht met de eer van de eerste plaats kunnen strijken.’

De feiten:

Het Eurovisiesongfestival 2016 was de 61ste editie van deze Europese liedjeswedstrijd. Het festival werd gehouden in de Ericsson Globe in de Zweedse hoofdstad Stockholm. De editie van 2016 werd gewonnen door Oekraïne dat werd vertegenwoordigd door de zangeres Jamala met het nummer ‘1944’. Oekraïne won met 534 punten.

De Nederlandse vertaling van de tekst van ‘1944’:

Als er vreemden komen
Ze komen bij je thuis
Ze vermoorden jullie allemaal
En zeg
We zijn niet schuldig
Niet schuldig

Waar is je geest?
De mensheid huilt
Jullie denken dat jullie goden zijn
Maar iedereen gaat dood
Slik mijn ziel niet in
Onze zielen

Ik kon mijn jeugd daar niet doorbrengen
Omdat je mijn rust hebt weggenomen
Ik kon mijn jeugd daar niet doorbrengen
Omdat je mijn rust hebt weggenomen

We zouden een toekomst kunnen bouwen
Waar mensen vrij zijn
Om te leven en lief te hebben
De gelukkigste tijd

Waar is je hart?
De mensheid stijgt
Jullie denken dat jullie goden zijn
Maar iedereen gaat dood
Slik mijn ziel niet in
Onze zielen

Ik kon mijn jeugd daar niet doorbrengen
Omdat je mijn rust hebt weggenomen
Ik kon mijn jeugd daar niet doorbrengen
Omdat je mijn rust hebt weggenomen

Boekhandel Broekhuis vroeg mij een stapel exclusieve auteursedities van mijn nieuwe roman ‘De Straf van Veger’ in hun winkel in Deventer te komen signeren. De signeersessie werd volgens traditie afgesloten door bedrijfsleider Eric Bol met een wedstrijdje tafelvoetbal. Er waren slechts winnaars.

De eerste druk van Mabelus’ ode aan de vrouw ‘De Straf van Veger’ was op de dag van verschijnen, Internationale Vrouwendag 8 maart, uitverkocht. Vanaf vandaag weer overal verkrijgbaar.

Pieter Waterdrinker: ‘Boekenweek? Mabelus kopen!’

Kees Schafrat: ‘Een schelmensprookje als bouwsteen van een groots oeuvre. Nu al een klassieker.’

NBD-Biblion: ‘De scherpe pen van Mabelus vliegt alle kanten op zonder het evenwicht te verliezen.’

Lezers wezen mij op bovenstaande melding op de website van onder andere boekhandel F. Hardeman.

Dat ik dit nog mag meemaken.

Ik begrijp alleen niet waarom er ‘onverwacht’ staat.

In november 2018 verscheen Mabelus’ debuut, de kaskraker ‘Kathmandu Hipsters’, door bestsellerauteur Pieter Waterdrinker destijds op Twitter ‘van harte aanbevolen’.

Waarom werd er in de pers de nadruk gelegd op het feit dat ‘Kathmandu Hipsters’ zijn Nederlandse debuut was?

De liefde bracht Mabelus naar het Bulgarije van de jaren negentig van de vorige eeuw. Daar schreef hij de roman ‘De Straf van Veger’, zonder enige pretentie om het boek ooit het licht te doen laten zien.

Vanwege het feit dat zijn toenmalige geliefde een hoge functie bekleedde binnen de Bulgaarse regering en het feit dat hij wereldberoemd in Bulgarije was geworden door zijn kunsten als profwielrenner gingen er veel deuren voor hem open. Mabelus was een publieke figuur geworden en werd aangemoedigd zijn roman in het Bulgaars te laten verschijnen.

De in de lente van 1998 gepubliceerde roman, ‘De Straf van Veger’, ‘Наказанието на Вегер’ in het Bulgaars, werd een bestseller van jewelste. Mabelus werd een hype in Bulgarije en won met zijn debuut de prestigieuze Malenkovprijs.

Zijn Bulgaarse roman, in de Bulgaarse prijs destijds omschreven als ‘een ultieme ode aan de vrouw’, is nooit eerder in het Nederlands uitgegeven en slechts zeer moeizaam en voor veel geld te verkrijgen via exclusieve veilinghuizen.

Internationale Vrouwendag, 8 maart 2023: een prachtig moment om het jubileum te vieren van 25 jaar ‘De Straf van Veger’ en een perfecte aanleiding om zijn echte debuutroman in het Nederlands te laten verschijnen.

Jitske Kingma-Postma: ‘Mabelus bezit de gave om onder je huid te kruipen, je geboeid te houden tot de laatste letter.‘

NBD-Biblion: ‘Mabelus is een woordkunstenaar in zijn puurste vorm’.

Wil je een kleine uitgever steunen, in plaats van één van de grote boekhandelketens, koop dan jouw exemplaar van ‘De Straf van Veger’ in de webwinkel van Uitgeverij Ambilicious: https://bit.ly/Peter-Mabelus

Voor een gesigneerd exemplaar met opdracht kun je een mail sturen naar de auteur: petermabelus@gmail.com.