WAls gepromoveerd bioloog schrijf ik wal jwaren wekelijks een rubriek voor de kindersite “WApenfeitjes.nl.” Mwawar gisterenwavond heb ik per ongeluk een fles port van de WAldi over het toetsenbord vwan mijn lwaptop gemorst wwawardoor wals ik de letter “wa” wawan wil slwawan steeds de letters “w” en “wa” tegelijk op mijn beeldscherm verschijnen. Erg vervelend, wwant nu kwan ik mijn wekelijkse rubriek “WApenfeitjes” niet op een fwatsoenlijke mwanier mwailen nwawar de redwactie van “WApenfeitjes.nl.” En dwan te bedenken dwat ik juist deze week een leuk stukje in gedwachten hwad over de vrwawag of wapen kunnen huilen. Helwawas kwan ik dwawardoor deze week geen bijdrwage leveren wawan de prwachtige kindersite “WApenfeitjes.nl.” Jwammer, wwant ik lever deze bijdrwage wal jwaren pro bonobo.

Vijftien  man en een dooie in een kist

Johoho en een fles metrum

Zoetwater-Papoea

Wafelijzer, caramba

Anakoloeth, wrattenzwijn

Basji-boezoeks, galgenaas

Vijftien  man en een dooie in een kist

Johoho en een fles metrum

Duizend bommen en granaten

Kale kakkerlakken

Dienaar van Beëlzebub

Lelijke oude klapekster

Vijftien  man en een dooie in een kist

Johoho en een fles metrum

Pierlala, Pietje de dood

Rolstoelterroristen

Sapperloot

Tsjoek-tsjoeks van de Karpaten

Vijftien  man en een dooie in een kist

Johoho en een fles metrum

Varkenskoppen

Slavenhandelaar

Pekelharing

Samenzweerders uit de opera

Vijftien  man en een dooie in een kist

Johoho en een fles metrum

Oerwoudgebroed

Mislukte acrobaat

Turkse mutsen

Pyromaan

Vijftien  man en een dooie in een kist

Johoho en een fles metrum

De totem die ik als jongverkenner tijdens de eerste totemisatie van mijn scoutsloopbaan in de jaren vijftig kreeg was “hert.” Niemand kon sneller  rennen dan ik.

Aan mijn eerste totemisatie hing een kleine opdracht vast: zo hard mogelijk rennen. Handgeklokt rende ik zestig jaren geleden, als 11-jarige, de 100 meter sprint in 9.54 seconden: 0,04 seconden sneller dan Usain Bolt deed toen hij op 16 augustus 2009 in Berlijn na 9.58 seconden over de finish kwam tijdens hetzelfde nummer . Die tijd van Usain Bolt geldt nog altijd als de snelst gelopen tijd ooit over deze afstand.

Het voortotem “hijgend” kreeg ik vijf jaar later, als verkenner, omdat ik als 16-jarige al drie pakjes Caballero zonder filter per dag rookte.

Fuck. Over zeven minuten verloopt de deadline voor mijn column over Max Verstappen. 250 euro krijg ik voor die column.

Ik heb geen inspiratie! Ik weet niks van die gast. Is hij familie van Jos Verstappen? Die middelmatige coureur op het hoogste niveau? Met zo’n lege blik in zijn ogen? In de jaren negentig?

Eerste idee is (is of zijn?) de benzinekraansporen van Max Verstappen op het asfalt van de arena. Ook zijn enorme ad remheid en het slikken van aidsremmers  als orale schadelijke talisman tekenen zijn  psyche wellicht.

Rondjes winnen en in bochtjes spinnen. Kampioen worden is de beste orde voor iedereen.

Ik heb echt geen idee voor een column over Max Verstappen. Laat het geld dan maar zitten.

Mijn zes zintuigen overwinnen mijn eenzame ratio

Ik sta te hinniken  in de patio

Een windvlaag maakt mij opmerkzaam op mijn schaduw

Dorst lessen doet mij het nieuws anders beleven

“Met Peter Mabelus.”

“Peet. Donald hier.”

“Je klinkt een beetje paniekerig, Donald.”

“Vind je het gek, Peet? Er komt misschien een hertelling, Peet! Ik kan de verkiezingen misschien alsnog verliezen.”

“Die kans lijkt klein, Donald.”

“Het is niet zo dat ik mij schaam om president te worden, terwijl “Crooked Hillary” landelijk ruim twee miljoen stemmen meer heeft gekregen, Peet. Zo heeft de grote George W. Bush in 2000 ook de verkiezingen gewonnen.”

“Ja, Donald, ik weet het. Jill Stein van de Groenen heeft binnen een dag voor elkaar gekregen dat er een hertelling van de stemmen komt in de cruciale “swing states” Wisconsin, Michigan en Pennsylvania.”

“Peet, in die drie staten heb ik respectievelijk (wat is dat toch een kutwoord om uit te spreken in het Nederlands, Peet, maar dat terzijde) slechts 22 duizend, 70 duizend en 11 duizend stemmen meer gekregen!”

“En overal waar elektronisch gestemd mocht worden heeft Hillary zeven procent minder stemmen gekregen dan waar er met papieren stembiljetten gestemd is, Donald.”

“Als uitkomt dat Poetin mij geholpen heeft om de verkiezingen te winnen door de computers van de stembureaus in die drie staten te hacken en “Crooked Hillary” alsnog de verkiezingen wint, sta ik er voor eeuwig op als een clown, Peet.”

“Zonder clownsneus van Bart Smit op je neus, Donald, maar wel je gezicht geschminkt met oranje foundation van het Kruidvat.”

“Dat snap ik niet helemaal, Peet.”

“Google maar, Donald: oranje foundation van het Kruidvat.”

”Ga ik doen, Peet.”

“Ik ga je hangen, Donald.”

“Nu al, Peet?”

“Ik moet morgen mijn zoon heel vroeg afleveren bij de orthodontist, Donald.”

“Okay, Peet.”

“Wat er ook gebeurt: een kater zul je niet krijgen, want je drinkt geen alcohol, Donald.”

“Hahaha. Dat is een goeie, Peet!”

“Tot de volgende keer, Donald.”

“To do is to be.” — Socrates
“To be or not to be.” — Shakespeare
“To be is to do.” — Sartre
“Dooby dooby doo.” — Sinatra

“Het is roeren, of bakken. Je kunt niet roerbakken.”

“Met Peter Mabelus.”

“Met Wilders. Geert Wilders.”

“Geert Wilders. Waarom bel je mij?”

“Ik voel mij de “Zwarte Piet” van het Nederlandse politieke establishment geworden, Peter Mabelus.”

“Hahaha, Geert Wilders.”

“Je bent het geweten van de wereld aan het worden, Peter Mabelus.”

“Hoezo?”

“Peet. Mag ik Peet zeggen?”

“Vanzelfsprekend.”

“Je telefoongesprekken met iedereen die ertoe doet. De Clintons, Mark en Trump, Peet.”

“Vergeet Jill Stein en Diederik Samson niet, Geert Wilders.”

“Die zijn nu lekker belangrijk, Peet.”

“…”

“Peet, serieus. Ik word als een paria beschouwd, omdat ik verwoord wat andere mensen denken.”

“Je kunt zelf toch ook denken, Geert Wilders? Zijn je woorden en gedachten dan wel goed verwoord, Geert Wilders? Ik mag aannemen dat je goed beseft welk effect jouw woorden kunnen hebben?”

“Ik leef al meer dan tien jaar onder de grond, Peet.”

“Ik vind het moeilijk om te bepalen of dat je eigen keuze is, Geert Wilders.”

“Noem mij maar Geer, Peet.”

“Dat is goed, Geer.”

“Ik win elke rechtszaak als het gaat om vrijheid van meningsuiting.”

“Terecht, Geer. Waarom zou je niet alles mogen zeggen?”

“Waarom hebben zoveel mensen dan de pik op mij?”

“De essentie is fatsoen, Geer.”

“Fatsoen moet je doen, zei Balkenende al, Peet.”

“Belasting op hoofddoeken, “Kopvoddentax,” dat was je eigen keuze om niet alleen moslimvrouwen te schofferen, Geer.”

“Ik leef al meer dan tien jaar onder de grond, Peet.”

“Dat begin ik steeds beter te begrijpen, Geer.”

“Met Peter Mabelus.”

“Met Diederik Samson.”

“Waarom bel je mij, Diederik Samson?”

“Ik heb je stukje over mij gelezen op je site en wilde je daar hartelijk voor bedanken.”

“Maar Diederik Samson toch. In dat stukje heb ik je met de grond gelijk gemaakt!”

“Toen ik het stukje had gelezen was ik in eerste instantie erg beledigd, Peet. Mag ik Peet zeggen?”

“Als jij dat wilt, Diederik Samson.”

“Je mag wel Rikkie zeggen hoor. Zo noemt mijn nieuwe vriendin mij ook altijd.”

“…”

“Ben je er nog, Peet?”

“Ja, Rikkie.”

“Ik vond eigenlijk dat je wel gelijk had in jouw kritiek op mij, Peet.”

“Dat is mooi, Rikkie. Zelfinzicht is een goede eigenschap.”

“Ik ben, zoals je in je stukje vermeldde, Peet, inderdaad een lakei van Rutte’s neoliberalisme geweest.”

“Respect, dat je dat nu zelf ook doorhebt, Rikkie.”

“En ik ben inderdaad de architect van de vernietiging van de studiefinanciering geweest, Peet.”

“Ja, en dat siert je niet, Rikkie.”

“En ik heb zo ongeveer alle aanhang van de PvdA weggejaagd met dat soort fratsen, Peet.”

“Klopt, Rikkie. Tien zetels in de peilingen is ongelooflijk gênant.”

“En ik heb een enorm bord voor mijn kop dat ik me opnieuw kandidaat stel voor het lijsttrekkerschap van de PvdA voor de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart 2017, Peet.”

“Dat kun je wel stellen, Rikkie.”

“Maar ik doe het toch, Peet.”

“Dat begrijp ik niet, Rikkie, na wat je me net allemaal opgebiecht hebt.”

“Sorry, Peet. Ik kan het geld niet missen.”

“Waarom niet, Rikkie?”

“Alimentatie. Mijn nieuwe vriendin heeft een dure smaak en mijn kinderen willen later ook studeren, Peet.”

“Heb je dan echt helemaal geen principes meer over, Rikkie?”

“Eigenlijk niet, Peet.”

“”Niet doorschuiven, maar aanpakken” dat geld, Rikkie?”

“Ja, natuurlijk, Peet.”

“Dat was de verkiezingsslogan van de VVD bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2012, Rikkie.”

“Dat was ik even vergeten, Peet.”

“Rikkie, verdwijn uit de politiek. Het ergste is niet dat je jezelf en je partij te schande maakt. Het ergste is dat je dat doet ten koste van arme mensen, studenten en asielzoekers. Je bent een rare narcist, Rikkie.”

“Een nare fascist, Peet?”

“Nee, Rikkie. Goed luisteren naar het volk. Ik zei: Een rare narcist, Rikkie.”

“Dat klinkt niet aardig, Peet.”

“Zo was het ook niet bedoeld, Rikkie. “