Op 14 maart is het 137 jaar geleden dat de filosoof en grondlegger van het socialisme Karl Marx zijn laatste adem uitblies. Hij stierf als stateloos burger, omdat zijn geboorteland Duitsland hem in 1849 voor de zoveelste en laatste keer het land uitwees. Na een kort verblijf in Parijs vertrok hij in 1850 met zijn familie naar Londen, waar hij de rest van zijn leven zou blijven wonen

In de leeszaal van het British Museum hield hij zich bezig met zijn economische studies. In het British Museum is zijn vaste werkplaats in het gebouw al vele jaren een pelgrimsoord voor bewonderaars van zijn werk.

Financieel ging het Marx lange tijd slecht: in maart 1850 werd hij met zijn gezin, met vier kleine kinderen, uit zijn woning gezet en werden zijn bezittingen verbeurd verklaard. Dankzij meerdere voorschotten op zijn moeders erfenis en financiële hulp van zijn vriend en grootste fan de textielfabrikant Friedrich Engels kon hij zijn gezin onderhouden. Pas aan het einde van de jaren zestig werden de financiële zorgen voor het gezin Marx minder toen hem bij het overlijden van zijn moeder een flinke erfenis ten deel viel.

Op 14 maart mogen we even stilstaan bij de grote filosoof Karl Marx wiens ideeën aan de basis liggen van het gedachtegoed van de SP en zoveel andere progressieve en socialistische politieke bewegingen in de wereld. Zijn inzichten in het handelen van de mens blijven verbluffen.

Over het kapitalisme in het Communistisch Manifest (1848): “De heersende ideeën van een tijd waren slechts de ideeën van de heersende klassen”. “Niet bewustzijn bepaalt het leven, maar het leven bepaalt het bewustzijn in ‘Die Deutsche Ideologie’ (1845) en “Na mij de zondvloed! is het motto van iedere kapitalist en kapitalistische natie in” ‘Het Kapitaal’ (1867).

Hij doorzag het gebruik van drank, drugs en godsdienst: “Hoe meer de mens in God plaatst, des te minder houdt hij in zichzelf over” in zijn Parijse manuscripten (1844). “De mens maakt de religie, de religie maakt niet de mens” in ‘Zur Kritik der Hegelschen Rechtsphilosophie’ (1844), “Godsdienst is de verzuchting van schepsels in nood, behaaglijkheid in een harteloze wereld, geest in toestanden van afstomping. Zij is de opium van het volk” in ‘Zur Kritik der Hegelschen Rechtsphilosophie’ (1843-1844).

Op het enorme grafmonument van Karl Marx, op Highgate Cemetery aan de noordkant van Londen, staat in marmer gebeiteld: “De filosofen hebben de wereld slechts verschillend geïnterpreteerd; het komt erop aan haar te veranderen.”

Als antwoord op de vraag van de werkster aan Marx op zijn sterfbed wat zijn laatste woorden zouden zijn, antwoordde hij: “Maak dat je wegkomt, laatste woorden zijn voor idioten die nog niet genoeg gezegd hebben!”

Vandaag ging De Salonsocialist op bezoek bij het Provinciehuis van Noord-Holland in Haarlem, om de mores van de socialistische provinciale politiek beter te leren kennen.

Het Provinciehuis van Noord-Holland werd geboren als Paviljoen Welgelegen, een landhuis, gebouwd in 1785-1789 in neoclassicistische stijl, aan de Paviljoenslaan tegenover de Haarlemmerhout, in opdracht van onze laatste stadhouder Willem V.

In die tijd was onze laatste stadhouder Willem V de baas van Nederland, althans probeerde hij de baas te zijn, terwijl de Patriotten en de Fransen oprukten om zijn troon om te stoten.

Zijn bed, dat van zijn vrouw Wilhelmina van Pruisen en hun kinderen staan nog in het Provinciehuis. In originele en gebruikte staat.

Ja, het bezoek aan het Provinciehuis mondde deels uit in een uitgebreide rondleiding onder leiding van de voormalige, gepensioneerde conservator van het gebouw.

Niemand wist dat het gebouw vooral in de laatste jaren voordat het gebouw bevroren in de tijd werd een buitenhuis was geweest van de laatste Franse koning van Nederland, Lodewijk Napoleon, het jonge broertje van Napoleon Bonaparte.

En nu dan de vergaderruimte van de Provinciale Staten. We gingen expres achter de bordjes met daarop de namen van de FvD-volksvertegenwoordigers zitten, om die boordjes daarna met elkaar te ruilen om te kijken welke snobistische naam op de voorkant stond. Daarna met een slappe smoes en een aardappel in de keel, een dronken Lullo-accent je eigen bordje opeisen. Oef, wat hadden we een lol om die vleesetende, boreale, niet-intellectuele brallers.

Leuk weetje: Formule 1 in Zandvoort gaat door. Het circuit is bezit van Prins Berhard jr. De gemeenteraad overtreedt alle wetten en bepalingen om veel geld voor de gemeente binnen te krijgen. Verbouwingen van het racecircuit werden al gedaan voor er vergunningen door de gemeente waren verleend.

Nu beheerst het nieuws dat een deel van Formule 1 karavaan zich over het strand van Noordwijk naar Zandvoort gaat begeven om files te ontwijken. De gemeenteraden Van Noordwijk en Zandvoort reageren niet.

Een handjevol activisten staat op om die karavaan op het strand tegen te houden, omdat alle betrokken politici slaafjes van het grote geld zijn. Niet om een volksfeest te saboteren, maar omdat principes zwaarder wegen dan geld en macht.

Ooit “moest” ik de avonturen van Hendrik Groen lezen. Lag immers niet heel Nederland in een deuk om de avonturen van een verschrompelend mens in een verpleeghuis? Nu is er een nieuw deel in de serie, geschreven door Jeroen Brouwers: “Cliënt E. Busken”. Gênant vervolg.

De FNV heeft het initiatief genomen tot een campagne om het minimumloon in Nederland te verhogen naar € 14,- bruto. Dit in plaats van de huidige € 9,54 bruto. De SP gaat dit initiatief van de FNV in de toekomst waarschijnlijk overnemen. In navolging van dit initiatief van het FNV wil de SP dat ook de AOW, de Bijstand en Wajong significant verhoogd moeten worden.
Volgens de FNV hebben bovengenoemde groepen die een uitkering genieten de afgelopen tientallen jaren hun inkomen en koopkracht achter zien blijven bij dat van andere inkomensgroepen. Volgens de overheid wordt het minimumloon jaarlijks omhoog bijgesteld aan de hand van de gemiddelde loonstijging in de door de bonden afgesloten cao’s. Door incidentele extra’s stijgen de lonen echter harder en lopen steeds verder uit op het wettelijk minimumloon. Daarnaast keren bedrijven miljoenen uit aan hun aandeelhouders en verdienen topbestuurders tientallen tot honderden keren meer dan de mensen op de werkvloer. Dit is niet langer aanvaardbaar.
Bij een stijging van het minimumloon naar € 14,- bruto zou het minimumloon uitkomen op ruim 2.400 euro bruto. In dat geval zou Nederland de koppositie in Europa van Luxemburg (iets minder dan 2.100 euro) overnemen.
Volgens de Amerikaanse onderzoekers Kevin Rinz en John Voorheis van het Amerikaanse Census Bureau heeft een hoger minimumloon op de lange termijn een positief effect voor alle werkenden. De twee onderzoekers vergeleken de inkomensontwikkeling van Amerikanen tussen 1990 en 2013 en kwamen tot opmerkelijke inzichten. Volgens Rinz zien mensen aan de onderkant van de samenleving hun inkomen gemiddeld sneller groeien wanneer het minimumloon omhoog gaat. Uit de verzamelde data bleek dat dit effect over een periode van jaren aanhield. Bedrijven profiteren ook zelf van een hoger minimumloon, omdat het verloop onder het personeel lager is wanneer het loon omhoog gaat.
In ons land leven bijna 600.000 gezinnen in armoede. Uit onderzoek van het CBS blijken zich daaronder 260.000 kinderen te bevinden. Waarom neemt de armoede niet af? Dat is het gevolg van bikkelharde politieke keuzes, zoals het niet verhogen van het minimumloon.
Vergeet niet dat wie een hoger loon verdient meer geld kan vrijmaken om te consumeren; de economie groeit. En zonder economische groei kan het kapitalisme niet blijven bestaan. Het ontstaan van het arbeidersparadijs zal daardoor nog wat langer op zich moeten laten wachten, maar we weten allemaal: geduld is een schone zaak.

Mijn boeken Kathmandu Hipsters en Hoe ik liefde vergat te geven komen in het voorjaar als ePUB beschikbaar.
Een attente lezer wees mij op het feit dat mijn boeken al bestaan als ePUB en gratis te downloaden zijn via onder andere de site pianofortefestival.nl Broodroof van de bovenste plank.
Op het moment dat ik begon met publiceren besefte ik heel goed dat ik van schrijven niet zou kunnen leven. Voor mijn part worden mijn boeken talloze keren uitgeleend aan vrienden en kennissen en haal mijn boeken zo vaak bij de bibliotheek als je wilt, maar het feit dat sites als pianofortefestival.nl schaamteloos en straffeloos mijn boeken gratis verspreiden vind ik onacceptabel.
Wat moet ik doen? De politie bellen? Mijn uitgever achter dit soort sites laten jagen? Accepteren dat het auteursrecht door de komst van de mogelijkheden van internet achterhaald is? Dat je net zoals veel muzikanten als schrijver je geld moet verdienen met optredens, lezingen en verschijnen bij leesclubs en niet of nauwelijks meer met het fysieke product van je creativiteit?
Ik heb geleerd als kind dat je een goede dief bent als niemand doorheeft dat je steelt en daarom moet de overheid sites als pianofortefestival.nl uit de lucht halen en straffen.

Hoe vaak ben ik, gezien mijn levensstijl, bravoure en genialiteit niet gewaarschuwd: “Jij komt jezelf nog wel eens een keer tegen!” Vanmiddag was het dan eindelijk zo ver.

Ik betrad mijn lokale bibliotheek, om een door mij gereserveerd exemplaar van een boek van de veel te jong gestorven Amerikaanse schrijfster Shirley Jackson op te halen, toen mijn blik haast als vanzelf door een boek met een fel oranje omslag werd getrokken. Het betrof een haast stuk gelezen exemplaar van mijn debuutroman Kathmandu Hipsters.

Gedurende een moment overwoog ik om het boek te lenen, zodat ik toch maar mooi weer 2 eurocenten aan uitleengeld rijker zou zijn geworden. Maar zo bescheiden als ik ben gunde ik het boek aan een andere armoedzaaier.

Twee keer per jaar keert mijn uitgeverij de royalties uit die mijn boeken hebben binnengesleept voor de Mabelus bv. Een week geleden ontving ik voor de derde keer een dergelijke zak met geld.

De eerste keer dat ik royalties ontving ging ik met het hele gezin naar de pizzeria. De tweede keer vertrokken we per trein voor een weekendje Parijs.

Omdat de zaken zo goed gaan heb ik zojuist vier round the world tickets gekocht voor het hele gezin, voor de eerste maand van de komende zomervakantie.

Goed getimed, want voor die tijd is het manuscript van mijn nieuwe roman John West en de gestolen Picasso wel geredigeerd en klaar voor de drukker.

De volgende keer dat ik royalties ontvang overweeg ik een reisje met zijn allen naar de maan.

Wat heb ik toch een prachtig beroep!

Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 0,18 procent van de Nederlandse 55-plussers een wens tot levensbeëindiging heeft. We praten dan over een groep van iets meer dan 10.000 mensen. Een derde van deze groep wil hulp bij zelfdoding. Deze conclusies komen van de commissie-Van Wijngaarden, die op verzoek van het kabinet onderzoek heeft gedaan.

Even terzijde: in Nederland plegen jaarlijks een kleine 2000 mensen op eigen houtje zelfmoord, zo kan het ook.

We weten allemaal dat hulp bij zelfdoding in de vorm van euthanasie, zorgvuldig uitgevoerd volgens vastgelegde protocollen, nogal tijdrovend en omslachtig kan zijn. Bovendien vindt iemand zelden zijn partner of een sadistisch neefje bereid om op een onverwacht moment in de nacht het kussen een paar minuten stevig op het hoofd van de partner of grootouder te drukken, zodat het leven efficiënt beëindigd wordt. Familieleden zijn terecht vaak bang om voor het verlenen van hulp aan familieleden die dood willen in de gevangenis te belanden.

Twee derde van de Nederlandse 55-plussers, die een wens tot levensbeëindiging heeft, wil het leven zelf beëindigen. Het gaat daarbij vooral  om mensen die niet ernstig ziek zijn, maar wel fysieke en mentale klachten hebben. Een groot deel wil graag zelf een zelfdodingsmiddel in huis hebben. In de jaren negentig van de vorige eeuw wilde toenmalig Minister van Volksgezondheid Els Borst de beruchte pil van Drion legaliseren, maar een Kamermeerderheid was tegen. Niet iedereen heeft de ballen van Herman Brood.

Is het niet inhumaan om mensen die levensmoe zijn niet te helpen bij het beëindigen van hun leven?

Veel levensverzekeringen keren niet uit aan nabestaanden als blijkt dat de overledene zelfmoord heeft gepleegd. Daarom zijn er op internet talloze sites te vinden hoe het leven te beëindigen “zonder gezichtsverlies” of het mislopen door de nabestaanden van het bedrag dat in de polis van de levensverzekering wordt genoemd.

Beste tip die ik ben tegengekomen: laat je zelfmoord lijken op een ongeluk: struikel “per ongeluk” voor een aanstormende trein of verlies op hoge snelheid “per ongeluk” de macht over het stuur van je auto en knal tegen een boom of rijdt van een brug. Zorg er bij de laatste gevallen wel voor geen afscheidsbrief achter te laten, die gemakkelijk door de politie of de verzekeringsagent gevonden kan worden.

Laatst zat ik in bus 5, die mij van huis naar het station van Alkmaar zou brengen. Op de stoelen voor mij zaten een moeder en haar zoon van een jaar of zestien. Ik zag dat hij mijn laatste column voor de website van de SP van Alkmaar zojuist op zijn smartphone gelezen had. Vanzelfsprekend ondertekend door mijzelf, de Salonsocialist.

‘Mama, wat is eigenlijk precies een salonsocialist,’ vroeg de jongen aan zijn moeder.

Zijn moeder bleef even stil, blijkbaar moest zij haar gedachten ordenen.

‘Een salonsocialist is eigenlijk iemand die pretendeert socialist te zijn, maar zich in werkelijkheid een kapitalistische levensstijl aanmeet. Ze denken en stemmen links, maar hebben veel geld, waardoor je zou verwachten dat ze op liberale of rechtse partijen zouden stemmen. Ze wonen in grote huizen en reizen de hele wereld over. Ze hebben geld en toch stemmen ze links, zoals op de SP.’

‘Salonsocialisten stemmen links en zijn rijk.’

‘Ja, jongen. Iedereen draagt het hart niet voor niks links. Mensen lijken veel meer op elkaar dan je zou denken. De goedgevulde portemonnee bevindt zich meestal in de rechterkontzak van hun spijkerbroek. Salonsocialisten hebben toevallig veel geld, maar dat betekent niet dat ze al dat geld voor zichzelf houden.’

‘Is papa ook een salonsocialist?’

‘Hoezo?’

‘Nou, wij zijn best rijk. Pappa heeft een eigen bedrijf, dat goed loopt.’

‘Ja, en hij luistert naar de muziek van beroemde Amerikaanse salonsocialisten, zoals Bob Dylan en Bruce Springsteen.’

‘Dus hij luistert niet alleen naar die muziek, omdat hij een boomer is?’

‘Nee, vorig jaar heeft hij nog een hele nieuwe school ergens in India gefinancierd.’

‘Dat wist ik niet, mama.’

‘Een salonsocialist loopt meestal niet te koop met de goede dingen die hij doet voor arme mensen in nood.’

‘Zou de salonsocialist van deze column voor de SP ook oké zijn, mama.’

‘Dat denk ik wel, zoon. Anders zou hij zichzelf niet zo noemen en toch de SP steunen.’

‘Jammer, dat we niet weten wie hij is.’

‘Dat geeft helemaal niet.’

Met een sprint uit de bus in de benen kon ik nog net de trein naar Amersfoort halen.

De Salonsocialist