Toen ik voor Jezus knielde om de sleutels van het Koninkrijk der Hemelen in ontvangst te nemen, en hij naar een kudde schapen achter zich wees, waarmee hij mij vroeg om voor de gelovigen te zorgen, kon ik niet bevroeden dat deze gebeurtenis 1500 jaar later, door Pieter van Aelst zou worden weergegeven op een van de tien wandtapijten, die in opdracht van paus Leo X voor de Sixtijnse Kapel werden geweven.

De wandtapijten zijn beroemd geworden onder de naam “De Handelingen van de Apostelen .” Wat had mijn lieve moedertje trots geweest kunnen zijn, als ze had geweten dat “De Handelingen” een sleutelrol hebben gespeeld in de verspreiding van de Hoogrenaissance buiten Italië. Maar kunst interesseerde haar geen fuck.

ANP – Nadat twee jaar geleden de eerste samenwerking tussen Lil’ Kleine en Peter Mabelus een enorme hit werd met de single “Alcoholist Beatrix,” bestormen de twee literaire branieschoppers samen opnieuw de hitlijsten met de monsterhit “Ik ben transgender, ouwe.”

IK BEN TRANSGENDER, OUWE

Sinds ik scheet in een rompertje

Was mijn leven een dompertje
Als dreumes op de mat een Mary Jane
Een lege patatzak in Musee d’Orsay

Gedist in de spiegel door een man op een naaldhak

Ik had geen zin om een meisje te zoenen

Maar draaide pirouetjes op mijn balletschoenen
Met een balletje trappen stond ik altijd voor paal
Ik droeg liever pumps dan een sportsandaal

Gedist in de spiegel door een man op een naaldhak

Legerkistjes konden mij niet boeien

Ik lakte mijn nagels en ging rozen snoeien
Mijn matties konden sjansen met hun kekke stiletto
Ik streelde de woorden van mijn favo libretto

Gedist in de spiegel door een man op een naaldhak

Een man op een naaldhak

De eerste dag van de oorlog

Is de werkelijkheid

Onontkoombaar en onwerkelijk

De zon schijnt op mijn gezicht

Angst zweet

Een volgende dag van de oorlog

Gaan ervaringen te snel

Onafwendbaar en genadeloos

De zon schijnt op mijn gezicht

Verblindt mij

De laatste dag van de oorlog

Een oneindig lege lucht

Oneindige leegte

De zon schijnt op mijn gezicht

Vuurmond

De werkelijkheid is

Onontkoombaar

Verdwenen

Onafwendbaar

Genadeloos

Oneindig en leeg

Mijn naam is Frits Ooievaar. Mijn tweelingzus heet Annet. Onze ouders waren een stelletje lamzakken, die ons dagelijks sloegen, altijd de televisie hard aan hadden staan, werkloos waren, maar toch in staat bleken om dagelijks krankzinnige hoeveelheden goedkoop bier naar binnen te werken. Geen idee waar ze het geld vandaan haalden om zichzelf te verminken tot vuurrode verfrommelde varkens.

Onze ouders overleden toen Annet en ik achttien waren. Op dat moment waren we al volkomen verpest door het voorbeeld dat onze ouders ons gegeven hadden. We maakten geen enkele opleiding af en zagen ons genoodzaakt om banken te overvallen om in ons levensonderhoud te voorzien. We belandden in de gevangenis. Wij Ooievaars hadden ons al vroeg in de nesten gewerkt.

ANP – Het gerucht dat er sterke Amerikaanse belangstelling bestaat voor het kopen van de filmrechten van de Nederlandse thriller “Kathmandu Hipsters,” geschreven door de Nederlandse thrillerauteur Peter Mabelus, gonsde al wat langer rond.

Gisteren echter bevestigde de manager van Hollywood acteur Nicolas Cage dat Cage een optie heeft genomen op de filmrechten van “Kathmandu Hipsters.” Het is niet bekend welk bedrag Cage heeft betaald aan Peter Mabelus.

Het feit dat Cage een optie heeft genomen op “Kathmandu Hipsters” is des te opmerkelijker, omdat het boek van debutant Peter Mabelus nog niet eens uitgegeven is. Voorpublicaties van diverse hoofdstukken op internet hebben op de internationale literaire gemeenschap en de filmwereld echter zo’n indruk gemaakt dat er een felle strijd op gang kwam om de filmrechten van “Kathmandu Hipsters” te bemachtigen (zie ook de site: https://kathmanduhipsters.com).

Peter Mabelus was niet voor commentaar bereikbaar. Volgens een woordvoerder van Peter Mabelus ” voelt Mabelus zich zeer vereerd en heeft hij zich op een geheime locatie teruggetrokken om de onderhandelingen over de uitgave van het manuscript van “Kathmandu Hipsters” af te ronden.”

Het is een unicum in de Nederlandse literatuur dat zich een dergelijke felle strijd om de filmrechten van een nog niet uitgegeven boek van een debutant heeft afgespeeld.

Door welke uitgeverij en wanneer “Kathmandu Hipsters” van Peter Mabelus zal worden uitgegeven is nog niet bekend.

Thrillerlezers heeft een nieuwe columnist: vanaf dit weekend zal er regelmatig een stukje van de hand van Peter Mabelus op de site verschijnen. Peter schrijft artikelen, columns en gedichten (zie http://www.petermabelus.com), maar speciaal voor Thrillerlezers schrijft hij een feuilleton, getiteld ‘John West en de gestolen Picasso’.

‘Een moordklus,’ volgens Peter Mabelus, ‘want het eerste hoofdstuk heb ik in een dag geschreven en ik heb slechts een vaag idee over waar het verhaal naartoe zal gaan. Maar, what the fuck? Als ex-marathonloper weet ik wat het is om je aan een strak schema te houden en dat de finish gehaald zal worden. Desnoods met bloed in de schoenen. Ik heb alle vertrouwen in deze klus.’

http://www.thrillerlezers.nl/index.php/2017/04/22/een-nieuwe-columnist/

Sovjetleider Stalin besloot aan het einde van de jaren twintig van de vorige eeuw het concept gezin te bestrijden. Meer dan vadertje Stalin en moeder Rusland had niemand nodig. De abortusregeling werd versoepeld, het huwelijk werd ontmoedigd en scheiden werd makkelijk gemaakt.

De gevolgen van Stalin’s anti-gezinspolitiek waren desastreus: sterk teruglopende geboortecijfers en jeugdbendes die de straten van de grote steden terroriseerden.

Op deze manier kon de Sovjet-Unie onmogelijk Amerika voorbijstreven als grootste geïndustrialiseerde staat ter wereld.

Stalin besloot het roer radicaal om te gooien, met als meest aansprekende voorbeeld de toekenning van de titel van “Moeder-Heldin” aan vrouwen die tien of meer kinderen baarden.

Sovjetuniseks betekende voortaan: geen anticonceptie, geen abortus, trouwen, niet scheiden en vooral heel veel neuken.

‘Peet, ik vind het zo fantastisch om je stem te horen.’

‘Waarom bel je, Donald?

‘Een adviseur vertelde mij vanochtend ….’

‘Je bedoelt je dochter Ivanka.’

‘Klopt. Fantastische dochter. Als het mijn dochter niet was, dan zou ik …’

‘Dat verhaal kennen we nu wel, Donald.’

‘Dat er afgelopen maandag in jullie grootste en beste ochtendkrant een stuk stond over mij en mijn fascinatie voor president Jackson.’

‘Donald, het is toch opmerkelijk dat je van alle bijna vijftig presidenten die er geweest zijn juist deze kiest? Andrew Jackson, die verantwoordelijk was voor de Indian Removal Act van 1830, die alle Indianen in het oosten dwong om naar het gebied ten westen van de Mississippi te vertrekken. Dat was een belangrijke factor in de onderwerping van de Indianen en daarmee de vernietiging van hun traditionele jachtcultuur, Donald.’

‘Alle Indianen zijn maffia, Peet.’

‘Ja, Donald, ik las dat je zoiets gezegd hebt. Waar slaat dat op?’

‘Ze hebben toch casino’s in hun reservaten, Peet?’

‘Ja, omdat ze anders bijna geen bron van inkomsten hebben! Praktisch alle Indianen zijn verdreven naar gebieden waar niets groeit of bloeit.’

‘Hadden ze maar een vak moeten leren, Peet. Ze waren zelfs te klunzig om slaaf te zijn. Daarom zijn al die zwarten met grote stoomboten uit Spanje gehaald. Dat is de schuld van de Indianen.’

‘Zwarten komen toch uit Afrika, Donald?’

‘Welnee, Peet. Dat is allemaal Chinese propaganda.’

‘En slavenhouder was Jackson ook, Donald.’

‘Dat was toen normaal, Peet.’

‘Donald, ik moet aan het werk.’

‘O.k. Wist je dat ik ben gestopt met het voorlezen van die kinderachtige boekjes aan Barron William?’

‘Nee, Donald, dat wist ik niet.’

‘Ik heb Kathmandu Hipsters door de geheime dienst van je computer laten hacken en in het Engels laten vertalen en dat leest Barron William nu elke avond aan mij voor in bed. Fantastisch boek!’

‘Dank je, Donald. Ik had je natuurlijk ook een exemplaar kunnen mailen.’

‘Veel te veel gedoe, Peet. Als ik ergens mijn zinnen op heb gezet, wil ik het direct hebben.’

‘Dat vind ik een van je leuke kanten, Donald.’

‘Heb je nu al een uitgever gevonden voor Kathmandu Hipsters, Peet?’

‘Nog niet, Donald.’

‘Stelletje Noord-Koreaanse bloedzuigers zijn het, die Nederlandse uitgevers!’

‘Dat valt echt wel mee, Donald.’

‘Ik spreek je snel, Peet!’

Beste Peter,

Bedankt voor jouw inzending voor de schrijfwedstrijd ‘Jouw verhaal over Vrijheid’!

Nadat wij alle inzendingen met plezier hebben gelezen, kunnen wij je vertellen dat je genomineerd bent voor de finale op 4 mei van 14.00 tot 16.00 uur.

Het adres is Raadhuisplein 7, 2132 TZ in Hoofddorp. De Bibliotheek bevindt zich in het Cultuurgebouw.

Op donderdag 4 mei treed je op onder toeziend oog van een deskundige jury: dichteres Edith de Gilde en spoken word artiest Onias Landveld.

In de pauze wordt er klassieke muziek gespeeld door de docenten van Pier K: Marijn Drolsbach en Ronald Schollaart.

We zien uit naar jouw optreden in dit programma over vrijheid en neem gerust jouw familie en vrienden mee.

Mocht je niet kunnen dan horen we dat graag voor 22 april.

Met vriendelijke groet,

Meliza de Vries

Programmeur Culturele activiteiten

VRIJHEID

De eerste keer dat ik mij vrij voelde moet als foetus zijn geweest.

Voortdurend door een comfortabel klimaat omhuld.

Als ik mijn vingers strekte tegen het licht voelde ik mij een componist van energie.

Terwijl ik ritmisch door het vruchtwater van mijn moeder deinde.

Een dodelijke cocktail van slaap en spierverslappende middelen is mij zojuist

toegediend.

Mijn familie en vrienden staan naast mijn sterfbed.

“Ga in vrede,” waren mijn laatste woorden.

Ik voel me vrijer dan ooit.

Jouw accent neemt mij mee

Op reis naar exotische clichés

Je hete adem verhit mijn huid

Kortstondig

Voorbij

Voor het begonnen is

Een  tijdbom in je borst telt af

Je woorden klinken als emoties

Met tekst

De dood zit je op de hielen

Je hebt nog een leven te gaan

Je tekst klinkt waarachtig

Als gedrukt op papier

Verkrijgbaar in harde kaft

Gebroken rug

Gekneed papier

Geflapte pagina’s

Met noten

Wachtend op een nieuwe lezer

Lyrisch en gelukkig

Je was al lang geleden uitgesproken

Gesprekken

Met jou

Door jou

Van jou

Zonder jou

Gespreksleider op een congres voor doven en slechthorenden

Dat moment is voorbij

Geen tweede druk

Alleen een tijdelijk afscheid

Kan mij doen bijkomen van je verlammende aanwezigheid